Zoals bij een Hovercraft pompte de wagen zichzelf op de juiste hoogte. Jolanda voelde zich zweven in hogere sferen, net zoals deze auto zweeft over alle mogelijke oneffenheden. Het deed Richard groot plezier zijn liefje zo te zien genieten. ..."Als God in Frankrijk... begrijp je nu wat dat wil zeggen?" Ze legde haar hoofd op zijn schouder en kriebelde hem op enkele gevoelige plaatsjes. ..."Schat je wil toch niet dat we seffens de weg af geraken?" ..."hm, eigenlijk wel, want ik heb momenteel zo'n zin in jou!"... "Dat is voor vanavond liefje... We zijn er bijna!" Ze waren zo goed als aan de rand van Gay City Center gekomen. Een mooi park zorgt hier voor een natuurlijke grens met de buitenwereld. Je ziet hier dan ook heel wat Gay Politie rondlopen die ongewenste individuen rechtsomkeer doen maken. Toegegeven, het is niet gemakkelijk om een vieze sekstoerist te onderscheiden van oprechte LGBT-mensen die de tijd van hun leven willen meemaken, maar tot nog toe werkt het systeem merkwaardig goed. Diegenen die toch tot "the Center" doordringen en slechte bedoelingen hebben, botsen later automatisch tegen de lamp.
Ze reden een wijk binnen die Frans-achtig aandeed of toch op zijn minst een beetje leek op beelden van de binnenstad van New Orleans. De omgeving was alvast precies wat Jolanda zocht. Richard parkeerde de wagen voor een gebouw waarvan het zwarte smeedwerk een huwelijk had aangegaan met het groen daaromheen. 
..."Hier is het!" zei hij fier. Jolanda's hartje klopte tot in haar keel...