Joyce was blijven slapen om hen uit te wuiven en zij zorgde voor een verassing door het ontbijt klaar te zetten. …”Schatjes, denk je nu echt dat ik jullie zomaar zou laten vertrekken? Wie weet blijven jullie hangen in de stad van de liefde, en wat moet ik dan?...” …”Overkomen! Wij zouden ons lief gek transje voor geen geld kunnen missen!” antwoordde Jolanda. Er volgde een korte maar hevige afscheidsknuffel.

Zoals verwacht belandden ze aan boord van de Air France Boeiing al snel in dromenland. Ze werden  wakker gemaakt door de stewardess die met een zwaar Frans accent vroeg of ze wijn wilden bij de lunch. …”Ik voel me al een beetje op Franse bodem!...”zei Jolanda, die zich in haar nopjes begon te voelen. De Coq au vin die even later werd geserveerd, deed haar helemaal in de stemming komen. …”Ca te plait, mon cher?...” Richard moest lachen…”Schat, Je zal mij af en toe wel eens moeten helpen wanneer mijn beperkt Frans te kort schiet!...” …”Avec plaisir Richard!” ze sprak hierbij zijn naam in het Frans uit. …”Ik vind het eigenlijk leuker zo klinken! …Vertel mij eens wat over het hotel dat je gereserveerd hebt…”. Richard had voor “La Villa Maillot” gekozen. Een gay vriendelijk 4 sterren hotel op 800 meter van de Arc de Triomphe vlak bij de Champs Elysées. Terwijl hij de details vertelde, streelde zij constant de meest gevoelige plekken ter hoogte van zijn rits. …”Jolandatje, hou je nog even in liefje…” …”Waarom schatje, ze kunnen ons toch niet van het vliegtuig zetten…”

Richard hield nog een kort dutje. Bij Jolanda lukte het niet meer om de ogen te sluiten. Zij verkoos om door het raampje te blijven kijken in de hoop een eerste glimp van het Europese continent te kunnen opvangen.

…Dames en heren, gelieve uw gordels vast te klikken over 15 minuten landen wij op Charles de Gaulle… de plaatselijke tijd is 18.25h, het is er licht bewolkt bij 18 graden…” Jolanda werd zo goed als dol en schudde Richard wakker. …”Hey slaapkopje!,…kijk!...” Door het raampje was net een een stukje van Parijs centrum te zien…