Rick deed teken naar de cameraman om haar even gerust te laten. Ze was nu helemaal alleen. Uit woede gooide ze het beddenlaken in een hoek van de kamer en ze bleef met haar naakte rug tegen de rand van het bed zitten. In dezelfde kamer waar ze zich nu zo intriest voelde, had ze voordien één van de mooiste nachten met Richard beleefd. Ze voelde zich schuldig. Haar seksuele driften hadden haar de controle over haar lichaam doen verliezen. Ze betastte haar teelballen die leeg aanvoelden en ze merkte ook dat haar aarsopening een flink stuk soepeler en  groter geworden was door de veelvuldige penetraties van de laatste dagen. Haar tepels voelden alsof iemand er uren aan gezogen had en ze rook de geur van het opgedroogde speeksel van haar sekspartner. Ze voelde zich vuil en stinkend, als een echte hoer…

Er werd op de deur geklopt. Bruce stak de helft van zijn hoofd door de deuropening…”Mag ik even binnen komen?”… “Ik ruik nog naar de vorige klant!” antwoordde Jolanda kort. …”Hey lieverd, wat is hier allemaal gaande?...” Hij sloot zachtjes de deur en kwam naast haar zitten. Ze bleven eventjes  roerloos en zwijgzaam zitten tot Jolanda demonstratief haar anus naar hem toekeerde. …” Doe je broekje uit en steek je lekkere piemel maar naar binnen. Het is daar nog steeds soepel en nat genoeg!”… Ze was verbaasd met welke kracht Bruce haar bij de arm nam en haar in de sofa duwde. Hij bedekte haar edele delen met een handdoek en ging voor haar op zijn knieën zitten. …”Hey Jolanda, is dit dat knappe, altijd vrolijke transvrouwtje dat ik ken?”… “Je kent mij niet echt, ik ben maar een sletje uit België dat haar benen opendoet voor wie betaalt!”…”Ben je nu helemaal gek geworden of wat? Jij bent één van de liefste personen die ik de laatste jaren ontmoet heb, je bent intelligent, mooi, correct, eerlijk en bovendien enorm sexy!”… “Ja vooral dat laatste! Neen Bruce, ik ben maar een simpel hoertje en ik zal dat altijd blijven. Ik kom al klaar als een knappe gast mij nog maar begint te pijpen!” …”Oh nu snap ik het!”… zei Bruce lachend. …”Je hebt gespoten toen Rick je pijpte en dat was niet in het scenario voorzien. Wel schat, als ik er nog maar aan denk dat Rick mij zou bedienen, dan gaan alle kranen reeds open met mijn broek nog aan! En maak je vooral geen zorgen over Richard. Die ondergaat op dit ogenblik een gezonde portie jaloezie. Je hebt tenslotte voor zijn ogen een tiental mannen  geneukt de afgelopen dagen. Neen meisje, ik weet dat hij je doodgraag ziet!”…

De woorden van Bruce maakten dat Jolanda wat rustiger werd. …”Weet je waar hij is?” …”jazeker, hij zit in het bureau van Lionel en drinkt de ene whisky na de andere. En doe nu niet de fout van naar hem toe te gaan. Hij is weggelopen, hij moet dan ook maar terugkomen! Laat hem nu maar even nadenken”…

De rest van de week werd in het huis aan het park van GCC  de ene take na de andere opgenomen. Dat vergde toch wel zware inspanningen van zowel Jolanda als van Richard. Vooral wanneer bleek dat de kamer waarin ze beiden voor de eerste keer echt anaal gegaan waren, toen ze bij Lionel en Bruce te gast waren, de beste locatie bleek te zijn om de expliciete seksscènes met Rick op te nemen. Jolanda moest op precies dezelfde plaats waar ze haar grote liefde had gepenetreerd, een echte hardcore act doen met Rick terwijl Richard toezag. Die moest meer dan één keer slikken toen Rick herhaaldelijk klaar kwam in zijn Jolanda. Echt afstand nemen gaat niet wanneer een mooi geschapen kerel bij je binnen dringt, maar ze kon zich wel voorstellen alsof het Richard’s piemel was die ze voelde. Ze begreep op die ogenblikken maar al te goed waarom haar vriend tot op het laatste moment geprobeerd had om zich terug te trekken uit het filmproject. Richard stelde zich zodanig professioneel op, dat hij na elke geslaagde take zijn enthousiasme liet merken. Anderzijds kende Jolanda hem reeds goed genoeg om te weten dat hij diep van binnen liever een andere transvrouw in haar plaats had zien neuken. Het werd hoog tijd om hierover met elkaar te praten.

Op een bepaald ogenblik was zij zo geconcentreerd bezig met haar job, dat zij ongepland klaar kwam in de mond van Rick toen hij haar aan het pijpen was. Het ging zo vlug dat het zelfs niet op beeld stond. Rick, die wel meer gewend was, stopte verbouwereerd en verliet de set om zijn mond te spoelen. Pas toen zag Richard dat ze gespoten had. Het was de eerste keer dat Jolanda haar vriend zo boos heeft weten zijn. …”Noem jij dat professioneel werken? Je moest je zaad bijhouden tot na de blow job zodat de cameraman het in beeld kon brengen!... Neen, Madame moest zo nodig haar lading kwijt!...” Tegen Rick die inmiddels terug was van zijn sanitaire stop, riep hij: “En meneer Rockway… was zij lekker?...”

Richard liep de kamer uit en hij liet zich voorlopig ook niet meer zien. Jolanda die nog steeds stokstijf en naakt op de rand van het bed zat, begon nu hevig te wenen. Rick kwam naast haar zitten… “lieverd, het is mijn fout. Ik heb te veel druk op je klitje gelegd…” Instinctief bedekte ze haar naaktheid met het beddenlaken… “Rick, je kan nu beter gaan, ik stop met deze film… onze relatie kan dit niet aan…” 

Dat de seksuele activiteiten van Queeny veel energie opeisten, nam niet weg dat ze Richard zou verwaarlozen. In tegendeel, ’s avonds na de opnames ging het er bij hen minstens even vurig aan toe. Er zaten wel mannen tussen die haar konden opgeilen, maar de verbondenheid met Richie was echt en zo intens dat ze naar hem snakte na telkens een dag van oppervlakkige seks. Het was ook Joyce opgevallen dat Jolanda blijkbaar haar tweede adem had gevonden.

Toen Jolanda die ochtend in de keuken koffie kwam halen, liep ze Joyce tegen het lijf. …”Goedemorgen lieverd! Tjonge neem jij misschien Viagra dat je er zo vroeg in deze toestand  bij loopt?” … “Het is waar dat het allemaal terug op gang is gekomen, maar dit is slechts een ochtenderectie…” …”In elk geval, houden zo meisje! Ik wil vlug een foto met mijn zusje…” Joyce deed snel haar kleedje uit en riep heel luid naar Laurence. Die kwam buiten adem de keuken binnengestormd en toen ze de twee naakte transvrouwen zag, draaide zij zich snel om met de handen voor ogen. …” Madame Jolanda, zo heb ik u nog nooit gezien… dit is niet goed voor mijn hart!...” …”Doe niet zo mal Laurence en neem vlug een foto van ons beiden vooraleer alles weer terug zakt bij Madame Jolanda…” Met bevende handen en een zwaar geworden broekje, zocht Laurence het juiste knopje op het apparaat.

…”Wat is dat gegiechel hier?...” Richard had ongeduldig op zijn koffie gewacht en was dan maar zelf naar de keuken gekomen. …”Ach zo, de dames houden een fotosessie!”  Joyce wees naar Jolanda’s intussen half hard geworden klitje. … “Meneer Richard, u begrijpt dat ik dit niet kon laten liggen vooraleer het op de gevoelige plaat te zetten”. …”Ja ok, maar Jolanda moet haar potentie bewaren voor de opname die ze straks met Chris moet maken. Dus ik stel voor van het voorlopig hier bij te laten. Trouwens je zal vandaag je handen vol hebben met Steven die de ganse dag bij jou op bureau komt zitten om enkele cijfers te bespreken…”

…”Oh ja… Joyce nog iets… Zou je het zien zitten om samen met Bruce getuige te zijn op ons huwelijk?”…Joyce sprong op Richard en kuste hem zodanig hevig dat Jolanda tussenbeide moest komen. …”Hey meid, die is van mij hoor!...” …”Natuurlijk lieverd, maar ik ben zo blij met deze vraag en dan nog samen met die knappe Bruce!”. Zonder een woord te zeggen, keken Richard en Jolanda elkaar veelzeggend aan. Ze wisten dat ze met Joyce en Bruce de juiste keuze gemaakt hadden. 

Op weg naar huis herinnerde Jolanda Richard er aan dat Joyce nog niet gevraagd was als getuige….”Eerlijk gezegd schat, Bruce en Joyce, zou dat geen mooi koppel zijn? Allebei ongeveer dezelfde leeftijd, beiden homoseksueel en ik weet dat zij al langer een oogje op hem heeft…” Richard knikte instemmend…”Maar ik vind het vooral jammer dat Lionel die jongen in de steek gelaten heeft. Lionel fladdert al wel eens van de ene naar de andere man, maar dit keer is hij toch wat driest te werk gegaan…” Jolanda was vast van plan om die twee bijeen te brengen, dat zou alvast wat vuurwerk opleveren.

“…En wat met je moeder Richie? We hadden een tijdje geleden toch afgesproken om haar eens te gaan bezoeken!”… “Je hebt gelijk meisje, zij moet op de hoogte gebracht worden, maar naar Californië gaan kost ons een drietal dagen en daar is momenteel geen tijd voor…” Richard wilde het gevoelige onderwerp van zijn homofobe ouders blijkbaar uit de weg gaan. Jolanda zou voorlopig dan ook niet langer aandringen. Hij sneed dan ook onmiddellijk een ander onderwerp aan.

…”Lieve schat, ik heb het je nog niet met zoveel woorden gezegd, maar je schitterde vandaag op de set! Je hebt zelfs acteertalent, wist je dat?...”  “Hoho, schatje, niet overdrijven! Voor een oscar zal ik waarschijnlijk niet in aanmerking komen. Ik kan me echt goed inleven in de rol van Queeny, dat is de enige reden waarom ik een beetje overtuigend kan overkomen…” “Ja ok, maar ook in de erotische scenes met je klanten kwam je verdomd echt over…” “Schat, dat is simpelweg omdat ik het allemaal echt heb meegemaakt… En… ik moet het toegeven, er zijn enkele gasten bij waar ik helemaal geen moeite bij heb om opgewonden te geraken…” “Ja dat heb ik aan de positie van je klitje gemerkt!...” Richard het is maar seks, weet je nog?...” “In ieder geval elke keer ik vandaag je mooie eikeltje zag komen piepen, had ik het toch wel een beetje moeilijk lieverd!...” Bedoel je dat je een beetje jaloers was op mijn tegenspelers?...”  “Uh… eerlijk? …Ja!...” Hij moest er mee lachen, maar hij had tegelijkertijd toch zijn punt gemaakt: de ‘machinerie’ van Jolanda draaide terug op volle toeren en het gaf haar sowieso terug een pak zelfvertrouwen.

Richard had liever gehad dat Jolanda zou verzaakt hebben aan de film, zeker nu er trouwplannen waren. Zij wilde dit absoluut doorzetten. Er was een zekere betrokkenheid bij de verhaallijn die vrij dicht aansloot bij haar eigen levensverhaal en ze vond het uiterst spannend om dit éénmaal te mogen meemaken. Ze vertrok die morgen dan ook gemotiveerd richting park, een buurt waar ze later dagelijks zou gaan werken in haar droomhotelletje. Richard regelde zijn zaken altijd tot in de puntjes en de technische ploeg stond hen al op te wachten samen met Chris en enkele figuranten. Chris kende ze al, maar vooral die laatsten trokken haar aandacht. Daar zaten een aantal mooie jongens tussen! Maar wie ze niet verwacht had was Bruce.

…”Bruce! Schat wat doe jij hier? Je was toch op reis met Lionel? …”Ach Jolanda, het is uit tussen ons. Lionel is uit Ibiza terug gekomen met één of andere tennisleraar en hij is met diezelfde gozer weer terug vertrokken. Hij heeft mij gewoon laten stikken. Ik ben maar hier gebleven, waar moet ik anders naar toe?” Jolanda gaf haar maatje een stevige knuffel. …”Het spijt me echt dat te horen, maar alles komt wel in orde. Je bent jong, knap… en trouwens … ik moet je straks nog om een gunst vragen… Maar we gaan eerst een beetje werken…” 

Het verhaal van “Harmfull longing” begint bij een jonge transvrouw die nadat ze in een sociaal isolement is terecht gekomen, de stap naar de prostitutie waagt. We zien Queeny in het eerste deel van de film als een onzekere vrouw die haar eerste ervaringen opdoet met sekswerk. Als tippelaarster gaat zij daarbij een beetje stuntelig te werk waardoor ze in de problemen geraakt met sommige al te opdringerige klanten. Zij wordt opgemerkt door de uitbater van een escortebureau, een rol die door Richard gespeeld wordt.  Die man haalt haar van straat af en plaatst haar in een luxe bordeel. Het huis van Lionel leende zich perfect voor deze locatie. 

Er werd de ganse dag hard gewerkt. Buiten enkele scenes die verschillende keren moesten overgedaan worden, verliep alles opvallend vlot. Na afloop zat een uiterst tevreden Richard samen met Jolanda en Bruce te genieten van een welverdiende borrel. En Bruce had voor een verassing gezorgd door voor een heerlijk diner te zorgen. Dit was de gelegenheid om hem in te lichten van hun huwelijk en om hem als getuige te vragen. Bruce reageerde super enthousiast en zijn oogjes fonkelden toen hij hoorde dat Joyce aan zijn zijde zou staan. 

Intussen was de vakantie voorbij, dus moest er terug gewerkt worden. Er stond heel wat op de agenda zoals het nieuwe publiciteitscontract met Gay Supplies, de filmopnamen en het op gang brengen van de werkzaamheden rond Jolanda’s hotelproject.

Om door het bos de bomen te kunnen blijven zien, stelde zich een logistiek probleem. Het was noodzakelijk geworden om een eigen bureau te hebben. Alleen al het hotel zou voor flink wat dossiers en paperassen zorgen. Er was in het penthouse nog een ruimte beschikbaar naast het kantoor van Pink Rainbow die Richard daarvoor wilde reserveren. Er werd afgesproken dat dit binnen de week zou geregeld worden.

In afwachting stelde Richard voor om reeds te beginnen filmen. Als locatie had hij daarbij gedacht aan de prachtige vintage omkadering die voorhanden lag in het gebouw waar Jolanda haar hotel zou beginnen. Dit was echt wel slim bekeken. Tegen dat de film op de markt zou komen, moest het hotelproject reeds operationeel zijn, wat voor gratis meegenomen publiciteit zou zorgen. Bovendien waren Lionel en Bruce die het pand nog steeds bewoonden, op reis voor minstens een paar maanden. Er was reeds afgesproken dat Jolanda vrij over de gebouwen kon beschikken. Richard hoefde enkel nog de filmploeg en Jolanda’s tegenspeler Chris te verwittigen. Na een paar telefoontjes werden de eerste takes gepland voor de volgende dag. Jolanda besloot om het script nog eens grondig door te nemen en zich mentaal reeds voor te bereiden.

Het was te verwachten dat Joyce zich in dit stadium even kwam bemoeien. …”Hey zusje! Morgen is het al zover, ben je er klaar voor?”… “Bedoel je lichamelijk of in mijn kopje?”… “Allebei natuurlijk, lieverd!”… De gevolgen van de operatie waren volledig weg en de voorbije dagen was de intensiteit van haar seksuele activiteiten voldoende hoog geweest om te weten dat ze geen last meer zou hebben als gevolg van penetratie. Dat was al een hele geruststelling en  wat Chris betreft, ze had met hem al seks gehad wat reuze was meegevallen. Joyce was er echter niet helemaal van overtuigd of haar erectieproblemen volledig van de baan waren. …”Schat, er is al heel wat water door de zee gestroomd sedert onze laatste sessie. Denk je dat het je zal lukken om dat fameuze knopje om te draaien?”… Joyce speelde even met haar klitje om Jolanda uit haar tent te lokken. …” Maak je geen zorgen, als ik jou zo bezig zie, krijg ik al zin! Wil je misschien even voor een doosje Kleenex zorgen?” Joyce was verbaasd en haastte zich om te doen wat Jolanda vroeg. 

Richard zou trouwens nooit een vrouw moeten aanraken om vader te kunnen worden. Met inseminatie zou zijn sperma volstaan. Een kindje van hen beiden zou geweldig zijn, maar hoe langer ze hier over nadacht, des te meer begon Jolanda het onhaalbare van het idee in te zien. In een omgeving waar alles om seks draait is geen plaats voor een kleine dreumes. Een moeder die een piemel heeft en bovendien ook nog  in een homo- pornofilm speelt, is een absurde toestand. Er waren in heel Gay City trouwens nauwelijks of geen kinderen te bespeuren. Het zou ook niet te combineren zijn met haar hotelproject. Kortom hun leven zou er helemaal anders uit zien. Voor het slapen gaan, legde ze haar man deze argumenten voor. …”Lieverd, ik zou alles voor je willen doen, als je maar gelukkig bent”… zei Richard. Jolanda legde haar hoofd op zijn borst…”Schat, het zou ons niet gelukkiger maken. Laat ons alles houden zoals het is zodat we gewoon onze plannen verder kunnen uitvoeren en laten we Chloë voorlopig met rust laten. We zullen er wel uit geraken op welke manier ik mijn verantwoordelijkheid tegenover haar opneem…” Het nieuws had voor een kleine domper op hun thuiskomst gezorgd, maar het had geen schade berokkend aan hun intense liefde.

De hemel klaarde helemaal op toen Chloë de volgende ochtend onaangekondigd bij hen op bezoek kwam. …”Jolanda, Richard, ik kom mij verontschuldigen voor gisteren en vooral wilde ik jullie even spreken over mijn toestand... Richard, Je toekomstige vrouw kennende zal je intussen al wel op de hoogte zijn?…” Jazeker, maar ik weet niet goed of ik je nu moet feliciteren of niet. Over jullie seksuele escapades wil ik in ieder geval niets meer horen!” …”Dat zal ook nooit meer gebeuren!” verzekerde Chloë hen …”Maar ik heb wel beslist om het kindje te houden en daarom wilde ik jullie vragen om peter en meter te worden…” Ze keken elkaar even aan waarop Richard prompt zei: …”Daar gaan we graag op in!”… De ideale oplossing was gevonden.

Ook nu weer kwamen de twee persoonlijkheden van deze vrouw naar boven. Ze was aanvankelijk als een meevoelend en breekbaar iemand binnen gekomen, nu werd ze plots weer koel en zakelijk toen ze over Farese begon. …”We zijn er gisteren niet aan toe geraakt, maar het aanhoudingsbevel voor Luigi is verlengd tot aan het proces dat over enkele weken zal beginnen. Zijn jullie akkoord dat ik jullie op de rechtbank verdedig?...” Ook op dit punt was er algemene eensgezindheid.

De strijdbijl was voorlopig begraven, maar het feit dat Jolanda vader zou gaan worden bleef bestaan.

Iedereen was weg en zij hadden eindelijk sinds hun thuiskomst het penthouse voor zich alleen. Het was al donker maar nog lekker zwoel. Een groot verschil met Parijs, waar ze ’s avonds toch een jasje konden gebruiken.  Als je naturist bent in GCC, staat het weer meestal aan je kant. Jolanda en Richard voelen zich zonder kledij bevrijd en komen hiervan tot rust. dat was precies wat ze nodig hadden.

Zij plantte zich neer in haar lievelingszeteltje aan het zwembad en liet een diepe zucht want ze moest aan haar toekomstige man gaan vertellen dat ze vader werd. Deze woorden klinken totaal absurd en toch kwam het daar op neer.

Richard zag dat zij nog niet helemaal in orde was…” Jij hebt hier meer last van jetlag dan in Parijs. Of gaat het over Chloë? …Schat, je bent niet verantwoordelijk voor wat die vrouw allemaal uitkraamt…” …Haal de whisky er maar bij Richie, je zal het nodig hebben! En breng jij voor mij ook een koffietje mee?”…Hoe zou ze dit best aan de man brengen? Toen haar ventje terug bij haar kwam zitten, ging ze met de handen door het haar en besloot ze van niet langer rond de pot te draaien.

…”Richard, Chloë is in verwachting!”… “Mierda!... en zeggen dat ik een voorgevoel had toen je mij vertelde dat jullie zonder condoom hadden gevreeën…” Hij dronk zijn glas in één teug leeg. …Toen ze zag hoe boos hij wel was, begon ze te wenen… “Ik ben zwak geweest, vergeef mij alsjeblieft!”… “Ik heb jou in Parijs al vergeven Queeny… Ik denk dat ze bluft en dat ze je in haar macht wil houden…” …”Waarom zou ze dat doen? Na enkele maanden kun je een zwangerschap niet meer verstoppen…” …”Dan gaan we haar overtuigen om zich te aborteren. Dat kind heeft toch geen toekomst bij een lesbische moeder die op transvrouwen valt… Tenzij… Hey maar wacht eens! … Schat, jij hebt me toch al meer dan eens gezegd dat je het spijtig vind dat je mij geen kind kan geven…” Jolanda wist niet meer welke richting hij zou uitgaan….”Wel we adopteren het en we hebben meteen een kleine Garcia!”…

Hij dacht de oplossing gevonden te hebben en werd er zelfs een beetje enthousiast bij. …”Ik vind het op zich geen slecht idee lieverd, maar je zit er voor niets tussen. Ons kindje moet van jouw zaad zijn!”  …”Och schat, dan zou ik met een vrouw moeten neuken, ben je helemaal!”. Richard’s homoseksuele aard zat inderdaad wel diep, maar volgens Jolanda vergat hij één belangrijk element: Chloë zou haar kind nooit afgeven!

Hij zou de volgende dag Chloë opbellen om een afspraak te maken en de zaak te regelen….

Toen ze weer bij kwam hield Chloë een flesje parfum onder haar neus….”Je was even weg, schat”… Jolanda voelde zich nog wat zwakjes… “Ik wil terug naar mijn gasten! … we praten hier vandaag niet meer over!”… Jolanda hield zich zo sterk mogelijk en ging naar haar vrienden. Richard merkte onmiddellijk dat er iets niet pluis was. …”Lieverd, je bent lijkbleek!’ … “Sorry mensen dat is de combinatie van jetlag, alcohol en emoties”… “Het is ook een beetje mijn schuld!” zei Chloë die zich niet op haar gemak voelde. …”Richard, ik wil mij verontschuldigen voor mijn uitspraken van daarnet. Ik wil alleen maar het beste voor haar”… Dat zal wel, dacht Joyce bij zichzelf die om de boel terug op te vrolijken aan Jolanda vroeg hoe het met die cadeautjes zat. …”God ja! Richard kun jij even die drie pakjes uit mijn koffer halen? Ik blijf nu even zitten…”  Terwijl hij  naar binnen ging, werd er geen woord gezegd. Iedereen, behalve Laurence, wist min of meer wat er aan de hand was, maar dat er ook een zwangerschap op komst zou zijn, moest voorlopig nog een staatsgeheim blijven. 

Daar waren de pakjes! Laurence was als eerste aan de beurt. …”Oh madame Jolanda, u bent veel te goed voor mij!... dat is werkelijk zo mooi en zelfs een pruik erbij!” In een echte Franse Fetish winkel had Jolanda een knal roze sissy uniform met bijhorende accessoires gevonden. … “Mag ik even naar de kleedkamer, dit wil ik immediatement passen!” … Ook voor Joyce had ze iets leuks gevonden: Een plooirokje en een bloesje dat haar borsten extra zou accentueren. Zonder verpinken deed Joyce ter plaatse uit wat ze aan had en een minuutje later stond ze te pronken. …”Schatjes, dit is zo vrouwelijk!...ik kom hier elke dag in werken!” … “Dat heb ik in Antwerpen gekocht en ik vond het echt iets voor jou. Maar wacht ik heb nog iets waarmee je Steven op stang kan jagen…” Er werd hartelijk gelachen toen Joyce een reeks onderbroekjes met het opschrift “Cock-pit” in ontvangst nam. …”En voor jou Chloë, heb ik iets bijzonders!”… Jolanda gaf haar de pentekening die ze had laten maken op Montmartre. Het was niet haar gewoonte om in het openbaar emotioneel te worden. Ze gaf Jolanda een kus en begon te wenen toen ze in de richting van Richard keek…”Je hebt Jolanda het leven gered Chloë en dat kan ik nooit vergeten!” Ze ging naar Richard toe en omhelsde hem. 

Jolanda begon terug wat kleur te krijgen… 

Laurence die intussen andere jarretels had gevonden, haastte zich om iedereen een glaasje te geven. …”Dames, heren zijn hier bij mijn weten niet aanwezig, … ik heb iets zeer belangrijk aan te kondigen!”…

Joyce kon het niet meer houden…” Ga je vrouw worden Richard? … of nee… Jolanda gaat haar piemeltje laten wegsnijden!...” Hier moest Jolanda wel op reageren…”Joyce lieverd, er gaat geen baarmoeder in maar ook geen piemel af. Die blijft hangen tot het laatste van mijn dagen!”… De sfeer zat er goed in. Behalve bij Chloë. Die bleef strak voor zich uitkijken, er kon amper een klein grijnsje vanaf.  Jolanda had in samenspraak met Richard haar verlovingsring uit gedaan tot het officieel bekend zou gemaakt zijn.

…”Jullie hoeven niet verder te speculeren. Ik zal het maar meteen zeggen voor ik nog eens onderbroken word… Jolanda en ik gaan trouwen!”… Joyce en Laurence konden hun emoties niet bedwingen en schreeuwden het uit van vreugde. Jolanda haalde haar ring terug boven en liet hem fier schitteren in de late namiddagzon. Toen zei ook Chloë iets …”Ik ben oprecht blij voor jullie, is er al een datum vastgelegd?”… “Oh er is geen haast bij. Eerst wil ik dat Jolanda de film afwerkt en dan …”

Chloë onderbrak Richard vrij brutaal. … “Dus je gaat haar eerst nog laten neuken door een leger mannen?...” Mevrouw Seymour, dit is een ongepaste reactie uit de mond van een jaloerse lesbienne die niet meer aan haar trekken komt!”… Jolanda voelde dat ze onmiddellijk moest ingrijpen. Ze nam Chloë bij de arm en ging met haar naar binnen om af te koelen.

…”Wat is dat vandaag met jou? Ik wil dat je je dadelijk gaat verontschuldigen tegenover Richard, anders kan je beter naar huis gaan!”…”Sorry schat dat ik je thuiskomst zo verknald heb. Ik ben helemaal over mijn toeren.”…”Dan hoop ik dat je nu rustig gaat blijven wanneer ik je vertel dat ik in Parijs alles over jou en mij aan Richard heb opgebiecht”… “En ik had je nog zo gevraagd om dit tussen ons te houden!”

…”En hoe dikwijls heb ik jou al gezegd dat ik dol verliefd ben op deze man? Wij gaan trouwen meisje, steek dat nu voor eens en altijd in je hoofd! Tussen ons is er nooit iets gebeurd!”… “Daar zit je fout Queeny…. Ik verwacht je kindje!”…

Jolanda voelde alles wegdraaien…

De kleine Joyce die een week het schip van Pink Rainbow varende had gehouden, was gekluisterd aan het internet om te zien of de vlucht uit Parijs al geland was. Naast het computerscherm lagen twee stapeltjes documenten die netjes aangaven wat haar baas nog moest behandelen. Laurence ging voor de vierde keer die dag nog eens rond met de stofzuiger. …”Joyce, zie jij nog haartjes op mijn benen? Madame Jolanda vindt dat heel belangrijk…” Joyce kon echter niet aan de haartjes-inspectie beginnen. Haar aandacht werd afgeleid door een flikkerend tekstvlakje op haar scherm: “geland”. …”Laurence, ter hoogte van je linker jarretelhouder zie ik nog een dikke vette zwarte, maar ik ga die nu niet verwijderen want onze schatjes zullen hier over een uurtje zijn!”…

Er werd gebeld. Wanneer de portier niemand aanmeldt, gaat het meestal om een bekende. Het was Chloë. Joyce deed alsof ze van niets wist over wat er gaande was tussen haar en Jolanda. …”Hey Chloë, wat leuk dat jij er ook bent!”… “Dankjewel,… ik wilde hen meteen persoonlijk inlichten over de zaak Farese. Het proces gaat over enkele weken van start”…

Toen ging de deur in de hal open met een sleutel.  …”Eh bien, nous sommes la!...” Joyce vloog hen allebei om de nek en ze zat niet verlegen om een mondkusje bij alle twee…”Oh lieverds, ik heb jullie zo gemist! …en Jolanda, wat een mooi kleedje! Je bent toch niet…? “Joyce schattebout, bij mijn weten is een baarmoedertransplantatie op transvrouwen nog steeds niet mogelijk!” … Meneer Richard, maak u geen zorgen, Pink Rainbow draait op volle toeren…” “Fantastisch meisje, je mag het mij straks allemaal uitleggen…” Laurence stond een beetje onwennig achter de rug van Joyce. Ze had in paniek na de opmerking van Joyce een jarretelhouder stuk getrokken en ze stond daar nu zonder kousen met haar melkwitte naakte benen. …”Maar Laurence…” zei Jolanda lachend…”Je hoeft het mij niet op die manier te bewijzen hoor!...Ik heb trouwens cadeautjes voor jullie bij!” …”Dat doen we straks…” zei Richard…”Mijn jetlag vraagt eerst om een whiskytje…Laurence kan jij ook voor een flesje champagne op het terras zorgen? Wij hebben groot nieuws!...”

Chloë was in de woonkamer gebleven. Toen Richard haar zag, keek hij eerst even verwonderd en gaf haar dan kortweg een hand zonder veel te zeggen. …”Richard, goeie reis gehad? Ik kom jullie vandaag al op de hoogte brengen over Luigi’s rechtszaak…” Chloë gaf Jolanda een stevige omhelzing en gaf haar een kusje dicht bij het oor zodat ze ongemerkt iets kon zeggen. … “Schat, ik moet je dringend

spreken!...”

Terugkeren uit vakantie is altijd een kwestie van gemengde gevoelens. Je zou het liefst van al nog eventjes willen blijven, maar tegelijkertijd sta je te popelen om je vertrouwde omgeving en de mensen die daarbij horen terug te zien. Eenmaal thuis koester je de herinneringen en bekijk je nog tot jaren nadien de vakantiefoto’s die elk een verhaal vertellen over dat onvergetelijke verblijf.

Het weekje Parijs dat Jolanda cadeau had gekregen, zou ze nooit meer vergeten. De zalige momenten met Richard, lekker eten, gezellig uitgaan, mooie mensen, de uitstap naar Antwerpen en als bekroning een onvervalst huwelijksaanzoek. Alleen al de thuisbasis op de hoogte brengen dat ze gingen huwen, was een vooruitzicht om naar uit te kijken.

Voorlopig waren ze nog enkele uurtjes op Franse bodem en dat bezegelden ze met een vrijpartij zonder voorgaande. Als op ieder potje een deksel past, dan had zij het hare wel gevonden. Eindelijk een man die haar niet beschouwde als een seksspeeltje. Transvrouwen zijn daardoor dikwijls op voorhand veroordeeld tot levenslange eenzaamheid en betalen zo een loodzware prijs voor hun basisrecht op genderidentiteit. “je moet maar de gevolgen dragen van de keuze die je zelf hebt gemaakt…” Een uitspraak die haar meer dan eens woest heeft gemaakt. Het gaat hier niet om een “keuze” maar om een keiharde confrontatie met de realiteit waar reeds veel zusjes aan ten onder zijn gegaan.

Jolanda voelde zich als de gelukkige winnaar van een wrede loterij toen zij de trappen opging van de Air France Boeing met bestemming Gay City Center…  

Grace Jones en de Buddha Bar waren een verademing. Een prachtige omgeving gekoppeld aan een lekker pikant oosters etentje en  vanuit een romantisch kader genieten van de androgene Grace. Het vuur tussen Jolanda en Richard was helemaal terug aangewakkerd. Er kwamen zelfs al details voor het huwelijk ter sprake.

…”Weet je nog toen ik Lionel en Bruce ging bezoeken? Wel, achter de hoek bij hen is een klein kerkje. Bruce vertelde mij dat er iedere dag homohuwelijken worden afgesloten…” …”Oh leuk!, dat is vlakbij je toekomstige job!” …”Schat, ik zie mezelf al in een trouwkleed… oh ik kijk er zo naar uit! En we vragen Joyce en Bruce als getuigen, dat zijn de twee jongsten van onze gemeenschappelijke vrienden… Wat denk je daarvan? …”Ik ben akkoord als je mij mijn zin laat doen met het feest!... Jolanda bewonderde nog eens met een diep gevoel van geluk haar ring. …”En heb je al een datum in gedachte?”… “Ik dacht zo ergens tussen het einde van de filmopnamen en de opstart van je zaak. Over een maand of tien dus…” Jolanda dacht even na over welk seizoen dat zou zijn… Wat in feite niet belangrijk is. In GCC is het bijna altijd uitstekend weer.

Het einde van hun verblijf in Parijs naderde met rassenschreden. Voor iemand die de eerste keer deze stad bezoekt zou je bijvoorbeeld aan de “Moulin Rouge” kunnen denken. Jolanda vond dat echter een wat te platte afsluiter en omdat je Parijs niet kan verlaten zonder cabaret gezien te hebben, koos ze voor de “Lido”. Hier staat het spektakel op een iets hoger niveau en er zouden ook transgenders onder de artiesten zijn.

Het diner dat in de toegangsprijs inbegrepen is, was na La Fermette Marbeuf een kleine ontgoocheling, maar de sprankelende show maakte alles dubbel goed.

Hun laatste nacht in het land van Molière werd er één van passie. Door open en eerlijk met elkaar te praten, waren ze nog dichter naar elkaar toegegroeid. Wanneer twee mensen van elkaar houden, bouwen ze onbewust een soort verdedigingsschild dat hen afschermt van alle negatieve invloeden van buiten uit. 

Er zat een haartje in de boter, maar anderzijds kon Jolanda het voorval niet blijven verzwijgen. Dat zou een te zware hypotheek leggen op hun verdere relatie. Hun beider turbulente seksleven had trouwens nood aan een volledig wederzijds vertrouwen. Geen makkelijke opgave voor een homoseksuele man die zijn leven wil delen met een transvrouw die een biseksueel kantje heeft. Anderzijds hadden ze allebei reeds deelgenomen aan een erotisch avondje met Joyce en pornoacteur Chris. Richard had Chris toen onder haar ogen best hard geneukt. Het had haar niets gedaan. Integendeel, ze hebben nadien samen heerlijk gevreeën.

Eenmaal terug in Parijs, kwam Richard hierop terug. …”Schat weet je nog met Chris? We hebben het toen met zijn vieren gedaan. Het is goed dat we dit nu uitpraten, want onze liefde mag daardoor niet onder druk komen te staan. Anders gaat het niet lukken!” …”Daar was wel geen enkele vrouw bij aanwezig lieverd! Zou jij je die avond even cool gevoeld hebben als Chloë daarbij geweest was?”… “Met wat ik nu weet, zeker niet meisje!”… “Dat is nu net wat ik bedoel! Zolang er geen emotionele band met een sekspartner is, zie ik geen probleem. En jij ook niet, dacht ik?”… Richard was het hier helemaal mee eens. …”Chloë is verliefd op mij schat en zoals ik je gisteren reeds heb gezegd, wat ik ook voor haar moge voelen, er is geen plaats meer over in mijn hart. Het behoort helemaal aan jou toe!...” Ze streelde zijn borst met de hand waaraan haar verlovingsring glinsterde en ze kuste hem. …”Queeny, ik hou zielsveel van je, maar eenmaal terug thuis, zal jij dit met haar moeten uitpraten. Ik kan dit niet in jouw plaats doen en de rol van jaloerse echtgenoot gaan spelen…”…”Neen natuurlijk niet! Het is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, maar ik beloof je dat ik daar werk van zal maken…”

Jolanda voelde zich opgelucht. Er was een last van haar schouders verdwenen en dit openhartige  praatje had hen beiden deugd gedaan.

…”Dus je aanzoek is nog steeds geldig?”…”Meer dan ooit, mi amor!”… “Dan hebben we weeral een reden om te feesten! Ik heb een annonce gezien van de Buddha  Bar waar vanavond een optreden met Grace Jones staat geprogrammeerd. Heb je daar zin in?” …”Zolang je niet verliefd op haar wordt, volg ik je met plezier schatje!”… zei Richard plagerig. 

Het was dan ook met een serieuze krop in de keel, dat Jolanda uit het mooie Antwerpse Centraal station kwam en samen met haar vriend de stad van haar roots terug zag. Hier was ze als kind naar school geweest, hier had ze eerst haar vrouwelijkheid verloochend om daarna weer een bittere strijd voor erkenning te voeren. Hier had ze hard gewerkt en heeft ze alles verloren wat ze als man had opgebouwd… Hier had ze ook getippeld en mannen hun gang laten gaan omdat ze anders niet kon overleven. Maar vooral: Hier had ze ontdekt wie ze eigenlijk was. …”De Groenplaats, de Meir, de Keyserlei”… zoals de Strangers hun stad bezingen in het Antwerps nationaal volkslied… Ze zag het allemaal nog eens terug. Haar hart bloedde een beetje, maar ze was ook blij om dit met haar toekomstige man te kunnen delen.

…”En hoe zit het hier met de gay-scene?”… vroeg Richard. …”Oh dat bruist hier wel degelijk, maar ik hoop dat je begrijpt dat ik niet echt zin heb om al die mensen van vroeger terug te zien. We hebben ook maar één dag. Ik wil op de Meir wat cadeautjes kopen voor Joyce, Chloë en Laurence. Dan gaan we mosseltjes eten en voor we de nachttrein naar Parijs nemen, wil ik met jou nog even weg mijmeren aan de Scheldekaaien…”

Enkele weken geleden nog stond ze op het terras van het penthouse naar de lichtjes van Gay City Center te staren en dacht ze met heimwee aan de plaats waar ze nu met Richie zat. Er blies een zacht briesje vanuit Linkeroever en de vervelende meeuwen waren nog altijd van de partij. Ze nam haar ventje bij de hand…”Ik ben je zo vreselijk dankbaar voor alles lieverd, maar er mogen geen geheimen tussen ons zijn! Ik moet je iets opbiechten dat mij niet lekker zit. Ik heb seks gehad met Chloë…” Hij keek plots de andere kant op, liet haar hand los en zweeg… minuten lang. Dit moest hij even verwerken. …”Ik weet dat je het ook met Joyce gedaan hebt, maar dat is volkomen onschuldig. Chloë is een ander paar mouwen, die vrouw heeft geen seks zonder dat ze iets voor de persoon in kwestie voelt… Ben jij?...” Die Madame heeft een stempel op mij gedrukt, ja… vanaf het eerste moment dat ik haar zag. Maar zij heeft misbruik gemaakt van mijn medelijden en mijn zwak voor sterke vrouwen…” Jolanda vertelde open en eerlijk over de breuk van Chloë met haar vriendin, hoe ze er aan toe was en hoe ze haar in bed manipuleerde. …”En hebben jullie het veilig gedaan?” …”Zelfs dat niet!”… Jolanda begon te wenen en bracht hem al snikkend op de hoogte van hun laatste telefoontje waarin Chloë haar met een hoop vragen liet zitten.

…”Stil maar! Ik weet hoe groot jouw liefde voor mij is, maar we moeten dit wel oplossen!”… “Duizend maal sorry lieverd, maar die vrouw is geobsedeerd!”… Richard nam haar in de armen en droogde haar tranen…

De rest van de namiddag brachten ze door op de “bateaux mouches”, de ideale manier om de stad in een notendop te zien wanneer je er voor de eerste keer komt. Richard bekeek met meer dan volle interesse naar wat er zich afspeelde op en rond de oevers van de Seine. Jolanda was met andere dingen bezig. Ze legde haar hoofd op de schouder van haar toekomstige en geraakte in gedachten verzonken. Met deze man zou ze samen oud worden en niet met een of andere vrouw zoals de ongeschreven wetten hadden voorzien. Ze zag beelden voorbij flitsen van zichzelf in een trouwkleed, van de filmpremière, van haar vintage hotelletje en van de vele zalige vrijpartijen die ze nog zou meemaken. Het begon langzaam tot haar door te dringen dat ze ten huwelijk was gevraagd. De ultieme droom was vorm aan het krijgen.

De wandeling in het romantische Montmartre had Richard zodanig gecharmeerd, dat hij midden op het pleintje waar de amateurschilders zitten, op een verhoogje ging staan en uit volle borst riep: …”Queeny, je t’aime!”… Dit was aan hun omgeving niet ontgaan. …”Monsieur, ik schilder van uw vrouw een portret dat u zal koesteren als ze niet in de buurt is en dat tegen een prijsje!”… Richard vond het een schitterend idee en even later zag hij hoe op een verbazend snelle manier zijn Queeny vorm kreeg op het doek.

Deze buurt is zo gezellig om in rond te kuieren, dat ze besloten om hier te blijven dineren. Ze vonden een uiterst gezellig terrasje met zicht op de Sacre Coeur waar ze van een heerlijke “cassoulet de canard” met een flesje Beaujolais genoten.

Het mocht niet te laat worden want de volgende ochtend zouden ze vroeg de TGV naar Antwerpen nemen. De gedachte aan haar geboortestad na al die jaren en vooral het idee dat ze er op bezoek zou komen met haar man, bezorgde haar kriebels in de buik.

Ze waren het er allebei over eens dat een afzakkertje in één of andere Parijse club er niet meer bij kon. Zij wilden enkel elkaar nog binnen de beslotenheid van hun kamer. Richard had het plaatje “niet storen” aan de deurklink gehangen.

…”Schat, besef je wel wat je mij gevraagd hebt?”…”Oh jazeker! En besef jij wel wat je geantwoord hebt?”… “Ik heb met volle overtuiging ja gezegd lieverd omdat ik me nog nooit zo dicht bij een man gevoeld heb als bij jou. Mijn hart is door jou volgeschreven. Ik heb van enkele andere mensen gehouden, waaronder ook twee vrouwen, dat weet je. Maar geen van hen is er ooit in geslaagd om mijn ganse hart in te palmen. Er is nu geen plaats meer over voor iemand anders… Daarom heb ik zonder de minste twijfel ja gezegd. Volstaat dat lieve Richie?”

…”Weet je Queeny, ik heb eigenlijk nooit echt van iemand gehouden. Er waren heel wat mannen waar ik het bed mee gedeeld heb en toen ik je voor het eerst in de Gay Lounge zag was ik eerlijk gezegd op zoek naar de zoveelste portie seks. In feite draaide tot nu toe  mijn ganse leven rond seks en lust, maar toen jij voor het eerst ten tonele verscheen, voelde ik een warmte die voor mij totaal nieuw was. Je bent biologisch gezien, neem mij niet kwalijk, een man,  daardoor verloochen ik mijn homoseksualiteit niet. Lichamelijk geef je mij wat ik nodig heb, maar nog belangrijker is hoe je mij als persoon aanvult. Ik weet zeker dat ik niet meer zonder je kan…” Meer wilde Jolanda niet horen. Dit was de perfecte basis voor een duurzame relatie. De rest van de nacht werd gevuld met pure liefde. Twee soulmates verstrengelden zich met en in elkaar tot laat in de volgende morgen.

Het was de zon die met de Eifeltoren op de achtergrond hun bed bescheen. Dit plaatje inspireerde Richard om een onvergetelijk souvenir te bemachtigen. …”Queeny schat, ben je wakker? Kom we profiteren ervan om een naaktselfie te nemen met die mooie toren als getuige…” …Liefje ik zie er niet uit!”… “Jij bent een natuurlijke schoonheid! Kam even door je haren en als we tachtig zijn kunnen we er nog van genieten!. 

Jolanda kende Parijs goed genoeg om te merken dat de chauffeur rondjes maakte. …”Monsieur, wat bent u aan het doen, waar brengt u ons naar toe?”… “Madame, excuseer, ik moet zwijgen…” …”Richard, ik weet niet wat je die man betaald hebt, maar hij is je aan het bestelen!”… Richard moest er om lachen…  Even later: …”Eh Voilà, monsieur dame… La Fermette Marbeuf!”… “Maar schat, dat is één van de duurste tenten in de stad!”… “Ik weet het, maar dat is nu precies wat jij verdient!”…

Hier zat nu eens echt de “beau monde” bijeen in een fin de siècle kader waar Jolanda zo weg van is. Een prachtig interieur waar alle regeltjes van de haute cuisine gevolgd worden. De geborduurde servieten liggen op elke tafel op dezelfde manier geplooid en het zilveren bestek ligt met meetkundige nauwkeurigheid naast borden die doen denken aan wat grootmoeder vroeger op zondag uit de porseleinkast  haalde.

Richard had het menu reeds op voorhand besproken. Een amuse-gueule die zijn naam waardig was en die  de smaakpapillen bijna sadistisch maar subtiel op de proef stelde. Na de kreeft Belle-vue was het gelukkig even pauzeren met een onbeschrijfelijk fijne citroensorbet. …”Schat dit etentje is een kunstwerk!...” Ze nam zijn hand en merkte dat hij lichtjes beefde. …”Maar lieverd, wat gebeurt er met jou, ben je niet op je gemak?”… “…Ik ben op en top in orde!... en wacht tot je het hoofdgerecht zal zien verschijnen!”… Richard had alles op voorhand uitgekiend en hij had enkel dingen besteld waarvan hij zeker wist dat Jolanda ze graag zou lusten. Met vier mensen tegelijkertijd werden alle attributen aangebracht voor .. jawel, de Bouillabaisse Royale! Jolanda smulde en genoot alsof het haar laatste maaltijd zou zijn.

…”Oh Richard, ik ga straks geen pap meer kunnen zeggen, laat staan je rug masseren… Dit is gewoon subliem!”… “En toch zal je seffens minstens nog één woordje moeten uitspreken!”… Wat in Gods naam bedoelde hij daarmee? Hij nam een klein zwart doosje uit zijn binnenzak, opende het … “ Mi querida Jolanda, wil je alsjeblieft met mij trouwen?”… Ze sprong recht, trok zich niets aan van het protocol , ging op zijn schoot zitten en kuste hem onophoudelijk. Met  tranende ogen keek ze hem recht aan en zei:…”Claro que si mi amor!... Pas toen de andere tafels zachtjes applaudisseerden, besefte ze dat dit niet volgens de gangbare regels verliep en ging ze met een diepe zucht terug tegenover haar toekomstige zitten. De zenuwen bij Richard waren op slag verdwenen …”Nu ga ik nog die ring over je vinger schuiven!”… Die zat als gegoten. Hij was van wit goud met een schitterend ingewerkte diamant. …”Schat, hij is super mooi!”… Op dat ogenblik kwam de maître d ’hotel een palet van Franse kaasjes brengen. Voor Jolanda een zalige gewoonte na een maaltijd als deze… “Monsieur, madame wij hebben zonet heuglijk nieuws vernomen. Daarom offreert het huis u de koffie en de pousse, mes felicitations!”… Dit was een aanzoek dat kon tellen!

…”Schat, waar bleef je nu? Ik dacht al dat je misschien verloren gelopen was!”… Ze vond Richard zenuwachtiger dan ooit in één van de zetels aan de receptie. Hij was al helemaal opgetut in smoking en hij zat met een  “Marie Claire” in de hand waarvan hij heel waarschijnlijk niet wist dat het om een vrouwenmagazine ging  …”Ik, in Parijs verloren lopen? Neen lieverd maar ik heb wel gevonden wat ik moest hebben. Hm…, wat ruik je lekker! … Nu moet je me wel een uurtje gerust laten. We zien elkaar terug hier beneden om vijf voor zeven, ok?”… Ze gaf hem nog een kusje …”oh ja, hier je creditcard… Ik ben braaf geweest hoor!”…

Ondanks de hormonen, moet ze nog altijd de strijd aangaan met een paar hardnekkige baardstoppels.

Dat is het meest onaangename deel voor een transvrouw. Al de rest zoals een fond leggen, de ooglijntjes –en schaduw, de mascara, de poeder, de blush enz., is voor haar een echte ontspanning. Het is telkens een heerlijke ervaring om jezelf in de spiegel te zien evolueren naar een eindresultaat dat de vrouw weergeeft die je wil zijn. Haar eigen blonde haren zijn voldoende lang om een mooi kapsel te krijgen, maar pruiken geven toch nog altijd een iets spectaculairder effect. Voor deze gelegenheid verkoos ze het donkere haarstuk dat ze ook op de receptie in GCC droeg en dat bij Richard in de smaak was gevallen.

Toen ze precies op tijd, terug de lift uitkwam, was de receptionist de eerste die haar zag. …”Madame Garcia, vous etes vraiment superbe! Monsieur wacht op u in de bar.”… “OMG, Queeny!...” Richard bewonderde haar met open mond… “.Dit overtreft al mijn verwachtingen!” … “Waarom was je dan daarnet zo zenuwachtig mijn lieve jongen?”…  “… Kom schat, er wacht buiten een wagen op ons!”…

En wat voor wagen! Een witte limousine waarin  zelfs  een basketbalploeg  kon plaats nemen! …”Richard, nu moet je me toch wel iets gaan vertellen!”… “Geduld meisje, het wordt zo dadelijk allemaal duidelijk…” 

Even later ging Jolanda helemaal alleen op stap, op zoek naar onderbroekjes. Ze had in deze stad al wel eens gewinkeld en als je niet oplet, kan het prijskaartje hoog oplopen. Dat Richard zijn creditcard had meegegeven vond ze geen reden om meteen bij Gucci, Lacroix of Chanel te gaan zoeken. Als vroeger één van haar klanten die geste zou doen, zou ze daar geen scrupules over hebben.

Maar wat bedoelde haar ventje met “een speciale gelegenheid”, wat zou hij allemaal aan het bekokstoven zijn? Ze dacht wel min of meer te weten wat ze vanavond zou dragen, maar ze wist niet  hoe hij gekleed zou zijn. Het antwoord kreeg ze vlug via een berichtje. Meneer zou in smoking gaan. Daardoor waren de mogelijkheden al een stuk beperkter. Iets tussen een avondjurk en een cocktail dress zou ideaal zijn.

De ene avenue in, de andere weer uit… Alleen al zoals vorm gegeven werd aan de etalages, doet een vrouwenhartje al wel eens kwijlen. Ze moest nu wel dringend wat concreter te werk gaan. In de Galleries Lafayette viel haar oog op een half lange feestjurk die ze meteen wilde gaan passen. Het verkoopstertje was super vriendelijk, ook al was het vlug te merken dat ze niet in GCC aan het shoppen was. Jolanda stond zich voor de spiegel in de kleedkamer langs alle kanten te bekijken toen de vlotte Parisienne kwam kijken of ze moest helpen. …”Oh maar dat staat u perfect madame! Dit gecentreerde  model is trouwens ideaal voor transseksuelen. Heupen en andere vrouwelijke vormen worden automatisch geaccentueerd zonder dat je die vormen hoeft te hebben… en anderzijds heeft u onderaan voldoende bewegingsvrijheid, hihi…” De jonge vrouw had waarschijnlijk een glimp opgevangen van haar profiel net voor ze de jurk aantrok. Gelukkig droeg ze een slipje, dat dit anders gevuld was dan bij haar andere klanten, zal haar niet ontgaan zijn. …”Maar proficiat, u bent zeer mooi madame en ik had het echt niet door toen u binnenkwam…” Jolanda was niet zinnens om daar verder op in te gaan en ging afrekenen.

De zoektocht naar aangepaste schoenen, nam daarna nog heel wat tijd in beslag. Schoenen, een passie voor elke vrouw. Ze heeft wel tien paar gepast vooraleer ze de juiste vond. Gelukkig heeft ze een maatje 40 en  geen “overzetboten” zoals vele van haar zusjes.

Ze had nog maar twee uurtjes voor het rendez-vous met Richard. Ze zou later op de week in Antwerpen nog wel wat leuke dingen vinden. Ze besloot om zichzelf op een Ricard te trakteren en daarna aan de metamorfose te beginnen. 

Richard vergiste zich toen hij de volgende morgen een telefoontje van de receptie aannam… “Pink Rainbow,…” …goedemorgen monsieur, nog niet helemaal wakker blijkbaar…, u bent in le villa Maillot in Parijs voor alle duidelijkheid…. Gaat u ontbijt op de kamer nemen of komt U naar de foyer?” …”Euh… laat u het maar naar boven brengen maar geef ons een half uurtje alsjeblieft…!

Jolanda moest hartelijk lachen om Richard’s foutje. …”Oh schat, ik heb heerlijk geslapen! En jij, heb je nog last van de jetlag?”…. “Die is gelukkig heel ver weg schatje…” …”Hebben we dan nog tijd voor een vluggertje vooraleer de croissants er zijn?”… “Natuurlijk lieve Queeny, ik moet mijn ochtenderectie immers kwijt!”…

Richard was helemaal terug de oude  en voelde zich zelfs zo goed dat hij zin had om het kamermeisje te kussen die even later met een rijkelijk ontbijt de kamer  binnenkwam. … “Val je nu ook op vrouwen? Viespeuk!”…”Dat zal nooit gebeuren lieverd, tenzij er nog zo eentje met een piemel komt aandraven…”

Jolanda deed alsof ze dat niet gehoord had. …”Oh kijk! Die croissants zijn zo krokant en zelfs nog warm… en dan die Café au lait… Er waren zelfs oesters bij en…alweer Champagne!” Dit was Franrijk!

…”Wat staat er vandaag op het programma Richie?...” …”Wel meisje, jij gaat eerst slipjes kopen en dan ga je met mijn creditcard de boetiekjes bezoeken…” …”Wel, dank u  zeer maar, ga jij dan niet met me mee?” …”Neen schat, ik moet vandaag iets regelen en dat moet ik alleen doen!”… Richard deed plots heel geheimzinnig. …”En ik mag daar niets van weten?”… “Het enige wat jij mag weten is dat je vanavond om 19 uur klaar staat in de outfit die je zo dadelijk gaat kopen!”… “En… wordt het een chique bedoening?”… Richard dacht even na… “Laat ons zeggen…Het wordt een zeer speciale bedoening!...” 

De eerste uurtjes van deze reis waren de aanzet van een week die ze nooit meer zouden vergeten. Jolanda voelde zich als herboren worden nu ze eindelijk de echte liefde had gevonden. Richard moest nog wat wennen aan een voor hem totaal onbekende wereld en ook de jetlag had hem te pakken. Jolanda was echter van plan om hem daar snel van af te helpen.

Zoals ze hem even voordien mee naar buiten trok, zo pushte ze hem de lift in om zo snel mogelijk in de kamer te kunnen zijn. …”Jij bent onvermoeibaar schat!...” …”Bon als je wil slapen, doe maar! Dan ga je eerst wel met mij te maken krijgen! Of heb je misschien geen zin in dit hier?...”  Ze ging met de rug naar hem toe staan en liet uitdagend haar naakte achterwerk zien. Richard kon het niet laten haar te likken…”Queeny lieverd, dit lijkt mij een uitstekend slaapmutsje!...” Ze zette de radio op waaruit zachte jazz muziek kwam wat haar inspireerde om te strippen. Ondertussen kleedde Richard zich snel uit. Even later stond ze met een stevige erectie vlak voor zijn neus en reikte hem een glas champagne aan. …”Lieve Richard…voor alles wat je tot nog toe voor mij gedaan hebt, un trés grand merci uit het diepste van mijn hart!”. Elkaar kussend en strelend, werd de fles leeg gemaakt waarna ze zich aanbood om zijn goddelijke penis te ontvangen. Voor de eerste keer sinds haar operatie voelde ze hem terug…. Wat had ze dit gemist!. Ze  probeerde  ook bij hem. Het lukte onmiddellijk. Ze gaf hem al wat ze had terwijl Nina Simone op de radio “ne me quitte pas” zong… 

Eindelijk in de Parijse straatjes! Als een blij kind trok Jolanda haar ventje in de richting van de Champs Elysées …”Schat, dat ik dit met jou kan delen… ik zie je doodgraag!”… Ze kuierden rustig verder tot haar oog op iets viel dat ze kende. …”Cafe de Flore!, daar moeten we zijn lieverd!… Dit is één van de beroemdste Parijse bistro’s waar onder andere Vanessa Paradis nog kind aan huis was…” …”Nooit van gehoord schatje…” Tja… dan begin ik er ook niet aan om hem uit te leggen wie deze Francaise was, dacht ze bij zichzelf.

Dit is niet de plaats om uitgebreid te dineren, dat zouden ze de volgende dagen meer dan eens gaan doen,  maar je kan er heerlijke kleine schotels eten met een lekker glaasje wijn. Het viel Jolanda op dat Richard na het eten wat afwezig zat rond te kijken. …”Wat is er Richie, vond je het niet lekker? Je lijkt er niet helemaal bij te zijn…”  …Neen dat is het niet, het was heel lekker… maar ik zit met een probleempje. Ik vind jou veel te speciaal om je in de porno industrie te gooien. Zou het niet beter zijn dat je je enkel en alleen concentreert op je hotelproject?” Deze vraag had ze helemaal niet verwacht. …”Maar lieverd toch! Eerst en vooral zal het nog ruim een jaar duren vooraleer het hotel van start kan gaan. Wat ga ik intussen doen? Neen schat, ik sta bij jou in het krijt en ik ga geen jaar op jouw kosten leven…” …”Maar jij staat helemaal niet in het krijt bij mij, wij zijn een koppel!...” …”Richie luister, Ik wil vooral die film heel graag doen. Er zit een heel mooi verhaal achter en Chris als tegenspeler zie ik ook wel zitten…” …”Ok, maar je zal er heel wat meer moeten neuken dan Chris alleen…” …”Oh dat is het, je bent gewoon jaloers! Ik voel me gecharmeerd schat, maar wees gerust ik kan seks en liefde perfect uit elkaar houden. Ik ben een hoertje geweest, weet je nog?...” Hij was nog niet helemaal van zijn probleem verlost, maar hij wilde hun reisje er niet mee verknallen. … “Laten we voor de rest van de week niet meer over het werk praten Queeny. Het gaat hier tenslotte om jou en mij…”

Jolanda wilde de sfeer wat opkrikken. …”Schatje, over hoeren gesproken… ik ben thuis vergeten mijn slipjes in te pakken. Ik heb dat ééntje dat ik vandaag aan had in het hotel in een sopje gestoken…” …”dus momenteel heb jij geen…” ze knikte verleidelijk… “voel maar!”… ze nam zijn hand mee onder tafel… “Jolanda, stop daarmee, straks worden we opgepakt voor openbare zedenschennis!... “Ik ben je maar een beetje aan het plagen mijn allerliefste ventje. Nemen we dan nog een Cognacje om af te sluiten, ik wil zo vlug mogelijk terug naar het hotel…”

Het inchecken ging vlot en de man achter de desk was super vriendelijk. Hij liet duidelijk zijn gay kantje zien toen hij beide paspoorten zag. Er gebeurde wel een klein incidentje: …”Meneer en Mevrouw Garcia, zoals u weet zijn wij hier bijzonder open-minded, uiteraard zolang u zich aan de regels van het fatsoen houdt…” Richard was niet erg opgezet met die laatste opmerking. …”Zien wij er niet fatsoenlijk uit misschien?”… “Oh jawel monsieur, excuseer, u begrijpt mij verkeerd. Ik zie dat u in Gay City Center woont. Mij wel bekend en voor ons gay-mensen een geweldige stad. Ik wil u alleen maar op de hoogte brengen dat wat in GCC kan, hier als een ietsie pietsie te veel van het goede beschouwd wordt. Begrijpt u?...” Jolanda gaf Richard een duwtje…”Laat zitten schat… die man bedoelt het goed!” fluisterde ze.

…”Maak je geen zorgen, ik zal hier altijd een slipje dragen en ik zal ook nooit naakt aan de ontbijttafel verschijnen…”

Richard was het voorval snel vergeten toen ze de prachtige kamer binnenkwamen. De champagne stond gekoeld op het nachttafeltje met daarnaast een heel mooi regenboogbloempje dat Jolanda erkende van bij Chloë thuis. De gedachte aan deze vrouw en hun laatste telefoongesprek, kwam even terug, maar ze slaagde er in om het vlug van zich af te zetten.

Het glaasje bubbels smaakte heerlijk. …”Santé mon amour!” Richard wilde haar borsten strelen…”Ho schat, nu ga jij even wachten!” zei ze plagerig. …”Heb jij geen honger? Wat ik nu wil is een korte wandeling en wanneer we iets gezelligs tegenkomen, gaan we een hapje eten…” …”Comme vous voulez madame!”… zei Richard in zijn schattig Spaans-achtig Frans. …”Mijn lieve Richie, we bewaren de rest van de Champagne voor straks als we terug komen en dan mag je met me doen wat je wil!”…

Bij het naar buiten gaan hield de brave man aan de receptie zijn hand op de borst bij wijze van verontschuldiging voor het misverstand van daarnet. 

Jolanda had tot nog toe geen moment spijt gehad over haar beslissing om naar Gay City Center te emigreren. Maar toen ze de avondlucht van Parijs opsnoof en in de taxi naar het hotel de statige herenhuizen met hun balkonnetjes zag, voelde het aan als thuiskomen. Ook al ligt Antwerpen 400 kilometer daar vandaan, zij zou haar Europese roots nooit kunnen loslaten.

De chauffeur wilde zoals vele Fransen uit nieuwsgierigheid een gesprekje  aangaan. …”Soyez le bienvenu Monsieur Dame! Waar komen jullie vandaan?” … Buiten de begroeting sprak hij bijna perfect Engels…”Ik ben van Mexico en mijn vriendin is Belgische…” Belgische, dan bent u eigenlijk een buurvrouw… en nog niet getrouwd dus… Oh lala, jullie hebben de perfecte stad uitgekozen!...Le villa Maillot op de Avenue de Malakoff, zei u…” In de achteruitkijkspiegel kon je duidelijk zien dat de man even aan het denken sloeg. …”Weet u het niet zijn?” vroeg Richard een beetje bezorgd. …”Oh jawel monsieur, maar …dat is een, hoe zal ik het zeggen…een roze hotel, niet?”  Jolanda voelde dat ze de puntjes op de i moest zetten om verdere vragen te vermijden. …”Als u gay vriendelijk bedoelt…ja inderdaad! Ik ben trans en wij zijn een koppel…” …”Ah bon, pas de soucis madame… Parijs heeft voor mensen als jullie heel veel te bieden. Dit wordt vast een onvergetelijke vakantie!...” Ondanks de reputatie van deze stad dragen vele Fransen traditionele waarden als familie en de klassieke verhouding tussen man en vrouw, nog altijd hoog in het vaandel. Als je als gay daar een beetje rekening mee houdt, heb je verder geen problemen. …”Voilà mes amis, we zijn er!...”

Dat haar ventje smaak had, wist ze al langer. Ook dit hotel was op het eerste zicht een schot in de roos. …”En lieverd, heb ik goed gekozen? Ik heb lang gezocht naar iets art nouveau achtig, maar die waren allemaal volzet…” Oh schat het ziet er geweldig uit!”… Het was zeker heel erg stijlvol met design elementen, veel kleuren en veel typisch Parijse accenten. En uiteraard… het roze tintje vond je overal terug.

Joyce was blijven slapen om hen uit te wuiven en zij zorgde voor een verassing door het ontbijt klaar te zetten. …”Schatjes, denk je nu echt dat ik jullie zomaar zou laten vertrekken? Wie weet blijven jullie hangen in de stad van de liefde, en wat moet ik dan?...” …”Overkomen! Wij zouden ons lief gek transje voor geen geld kunnen missen!” antwoordde Jolanda. Er volgde een korte maar hevige afscheidsknuffel.

Zoals verwacht belandden ze aan boord van de Air France Boeiing al snel in dromenland. Ze werden  wakker gemaakt door de stewardess die met een zwaar Frans accent vroeg of ze wijn wilden bij de lunch. …”Ik voel me al een beetje op Franse bodem!...”zei Jolanda, die zich in haar nopjes begon te voelen. De Coq au vin die even later werd geserveerd, deed haar helemaal in de stemming komen. …”Ca te plait, mon cher?...” Richard moest lachen…”Schat, Je zal mij af en toe wel eens moeten helpen wanneer mijn beperkt Frans te kort schiet!...” …”Avec plaisir Richard!” ze sprak hierbij zijn naam in het Frans uit. …”Ik vind het eigenlijk leuker zo klinken! …Vertel mij eens wat over het hotel dat je gereserveerd hebt…”. Richard had voor “La Villa Maillot” gekozen. Een gay vriendelijk 4 sterren hotel op 800 meter van de Arc de Triomphe vlak bij de Champs Elysées. Terwijl hij de details vertelde, streelde zij constant de meest gevoelige plekken ter hoogte van zijn rits. …”Jolandatje, hou je nog even in liefje…” …”Waarom schatje, ze kunnen ons toch niet van het vliegtuig zetten…”

Richard hield nog een kort dutje. Bij Jolanda lukte het niet meer om de ogen te sluiten. Zij verkoos om door het raampje te blijven kijken in de hoop een eerste glimp van het Europese continent te kunnen opvangen.

…Dames en heren, gelieve uw gordels vast te klikken over 15 minuten landen wij op Charles de Gaulle… de plaatselijke tijd is 18.25h, het is er licht bewolkt bij 18 graden…” Jolanda werd zo goed als dol en schudde Richard wakker. …”Hey slaapkopje!,…kijk!...” Door het raampje was net een een stukje van Parijs centrum te zien…

De laatste nacht op het penthouse, tenminste toch voor wat de komende zeven dagen betreft. Een ander bedje, duizenden kilometers daar vandaan, in de Franse hoofdstad, stond op hen te wachten. Bij die gedachte lepelde Jolanda zich dicht tegen Richard aan. …”Slaap je schat?”… fluisterde Jolanda. …”Ik weet niet of dat nog gaat lukken, we moeten er over enkele uurtjes al weer uit lieverd”… “We kunnen wat bijslapen tijdens de vlucht…” Ze streelde zachtjes zijn rug. De slaap vatten lukte toch niet.

Onwetenden zeggen wel eens dat homoseks vies is en dat twee mannen seksueel niet complementair kunnen zijn. Niets is minder waar! Jolanda is niet echt een man, maar zij beschikt wel over mannelijke genitaliën. Er was een tijd dat zij twijfelde aan een operatie. Twijfels die meteen verdwenen toen ze ondervond hoe anale penetratie haar tot ongekende hoogtepunten kon voeren, zowel als ontvanger alsook als donor. Bovendien werd haar vrouwelijkheid nog benadrukt bij het voelen van een penis in haar lichaam. Als deze ervaringen ook nog eens overgoten worden door de saus der liefde, dan sta je niet ver van het ware geluk.

Vies is het al helemaal niet als je een minimum aan hygiënische regels onderschrijft, maar dat geldt evenzeer voor hetero koppels. Enkel in geval van buikloop is anale seks uit den boze. Gewoon wachten tot het over gaat, is de enige boodschap in dat geval.

Jolanda en Richard vulden en voelden elkaar aan, zoveel was duidelijk.

Intussen ging de wekker af… over een uurtje zou de taxi die hen naar de luchthaven moest voeren, voor de deur staan… 

De volgende morgen belde Chloë. …”Dag lieverd! Ik wilde je stem absoluut nog eens horen voor je vertrekt… en om jou en Richard uiteraard ook een goeie reis te wensen. Ooit doen jij en ik die trip eens samen en alleen!”… “Chloë alsjeblieft! Mijn hart is van Richard. Ik vind het heel erg lief dat je me belt maar waarom blijf je mij die dingen zeggen?”… “Omdat ik heel zeker weet dat je ook iets voor me voelt!”… “Dat is waar… maar mijn band met Richie is heilig! Dat we één keer seks hadden is wat mij betreft een zwakte van het moment…” “Een zwak moment? Schat, ik heb je toch gevoeld, je was passioneel, je was echt…!” Jolanda kreeg het stilaan op de heupen…”Je bent toch niet in verwachting?” …We spreken elkaar nog als je terug bent, goeie reis en veel plezier alvast!” …”Chloë??” ... Ze had reeds afgehaakt. …”Stel je voor!”

…”Wat moet ik mij voorstellen lieverd?”… Joyce had net die laatste woordjes gehoord. …”Was dat Chloë?”… Jolanda knikte bevestigend met het hoofd naar beneden. …”Wat is dat toch tussen jullie twee? Ben ik dan de enige die dat heeft gemerkt?”… “Ik hoop van wel!” zei Jolanda alsof ze vreselijk beschaamd was. …”Ben jij bi? Mij mag je alles zeggen, dat weet je toch…” Jolanda wist dat ze op Joyce kon vertrouwen en dat ze indien nodig zou zwijgen als een graf. …”Ik moet eerlijk toegeven dat Joyce mij iets deed toen ik haar voor het eerst zag…” Jolanda vertelde Joyce dat ze zich wel eens aangetrokken voelt tot sterke vrouwen, maar dat dit in het verleden altijd slecht afliep. …”Tja…Chloë is dan ook een bloedmooi exemplaar, maar ik vind dat er toch een raar kantje aan zit. Ik zou zeggen, laat het zijn beloop gaan. Jij weet beter dan wie ook, bij wie je hart thuis hoort…”  Een praatje met Joyce helpt altijd, maar het zat haar dwars dat Chloë niet geantwoord heeft op die laatste belangrijke vraag. 

Het vertrek naar de lichtstad was al over twee dagen gepland. Richard zat dus vast op zijn bureau om een hele lijst zaken te regelen vooraleer hij een week weg kon. Hij had zijn vriendin echter met aandrang gevraagd dat zij voor de afreis enkel aan zichzelf zou denken.

Om te beginnen wilde Jolanda eens lekker lang uit liggen weken in een warm bad. Een prima gelegenheid om alle overtollige haartjes weg te werken, een gezichtsmasker te leggen en om uiteindelijk van binnen tot rust te komen na alle vreselijke ervaringen.

Terwijl ze genoot van die zuiveringskuur en haar penis bekeek, maakte ze zich een beetje zorgen over de potentie van dat ding. De afgelopen nacht had ze haar man gepijpt, maar daarbij had ze zelf niets gevoeld. Nu ze daar alleen was, probeerde ze zich te concentreren en tot masturbatie te komen. Het lukte niet onmiddellijk. Tot Richard binnenkwam om te zien hoe het met haar was. … “Kom je stilaan terug op je positieven schat?”… “Ja het gaat wel lieverd, alleen….” Ze speelde met haar piemel waar weinig of geen leven in zat. …”Zal ik mijn vriendje eens proberen wakker te maken?” Richard deed zijn broek uit en vroeg Jolanda om recht te staan. Hij pijpte haar met alle liefde die in hem zat en ja… voor de eerste keer sedert meer dan een week werd ze hard. Ze was zo opgelucht dat het kanaaltje tussen prostaat en eikel nog intact was toen ze een straaltje zaad spoot. Dit was het enige wat ze nog nodig had om onbezorgd op vakantie te kunnen vertrekken. Hoe graag ze ook gehad dat haar man bij haar nu zou binnenkomen, het was beter om dit nog even uit te stellen tot in la douce France. …”Doe jouw ding maar in het badwater, dat is goed voor mijn huid”… zei Jolanda lachend. 

Na afloop van het verrassingsfeestje kroop Jolanda doodmoe maar dolgelukkig in bed naast de man die voor haar zo belangrijk was geworden in haar leven. Als een echte gentleman hield hij rekening met wat de dokter had gezegd. En toch kwam er van slapen nog niet veel terecht.

…”Schatje, ik heb nog een kleinigheidje voor jou! …Hier, pak aan!” … Richard gaf Jolanda een enveloppe die ze ongeduldig openmaakte. ….”Oh Richie, zeg dat ik droom!” … Er zaten twee tickets in voor een weekje Parijs. “…en als je braaf bent, maken we in diezelfde week ook nog een uitstapje naar Brussel en je geboortestad Antwerpen!”…”Schat, je weet niet hoe gelukkig je mij daar mee maakt!” …”Dat wist ik wel en omdat de werkzaamheden toch nog even stil liggen, dacht ik dat we even goed onze tijd nuttig kunnen doorbrengen…” …”Ik ben hier zo blij mee,… maar ik heb niets in mijn kleerkast om te paraderen op de Champs-Elysees!...” We zitten daar toch bij de bron. Droom jij alvast maar van een dagje winkelen bij Chanel of Louis Vuitton…” …”Voor mij mag het ook op de Antwerpse Meir, lieverd…”

Ze had haar Richard wel kunnen opeten. Ze hield het bij een lange zoen waarbij ze merkte dat hij een probleempje kreeg. …”Sorry Richie, ik hoop dat ik mij in Parijs terug volledig aan je kan geven. Wil je dat ik jou eens lekker verwen? Je staat op springen schat!”… Nog voor hij kon antwoorden had ze zijn lekkere penis in de mond en liet ze hem komen zonder dat één druppeltje aan haar gulzige tong ontsnapte. Ze had voordien het sperma van mannen nooit geslikt, integendeel, de smaak was dikwijls vies. Het is onverklaarbaar, maar van Richie kon ze niet genoeg krijgen.

Gewoonlijk is Joyce een echte spraakvalk, maar naarmate zij dichter in de buurt van de Garcia building kwamen, werd ze stiller. Jolanda vroeg of er iets scheelde. Het was ongebruikelijk dat Joyce enkel met een korte “neenee” antwoordde. Het viel op dat zelfs de immer vriendelijke portier er niet stond. …”Maar wat is hier aan de hand?” …Joyce bleef zwijgen als een graf.

De inkomhal stond vol bloemen. …”Kom!...” Ze werd meegetrokken naar het terras waar de stilte in huis werd gebroken door een luide “Surprise!”…. Alle lieve mensen die ze kende, stonden tegen de balustrade en applaudisseerden voor haar. Richard in het midden met zijn roze kostuum waarmee zij hem in haar wildste dromen als haar bruidegom had beschouwd. Ze rende naar hem toe alsof ze werd aangetrokken door een magneet. …”Mijn lief ventje! Dit was dus zogezegd die fameuze vergadering…” …”Mi querida Queeny, nu verlies ik je geen moment meer uit het oog!”… Ze bleven elkaar minutenlang vasthouden tot de anderen riepen…”En wij dan?”… Jolanda ging iedereen een kus geven. Er waren zelfs vrienden van voor ze Richard had ontmoet, zoals haar travestievriendje Carl en haar vorige buurvrouw Cynthia die ook door Luigi werd misbruikt.

Ze nam een glas van het dienblad van Jean-louis van Le Gastro Belge en tikte er even op om de aandacht te vragen. …”Mijn leve vrienden, ik ben diep geëmotioneerd, maar ik wil een speciaal woordje van dank uitspreken ten aanzien van Richard die naar het schijnt dicht bij een hartaanval stond en in het bijzonder aan Chloë Seymour die voor mij haar eigen leven in de weegschaal heeft gelegd…”

Onder alweer een luid applaus, gaf Chloë haar vriendin zonder scrupules een zoen op de mond. Niemand stoorde zich daaraan, zij stond immers als lesbisch bekend. Ook Richard toonde haar zijn erkentelijkheid door samen met haar de arm naar boven te houden als teken van overwinning. Het feestje kon nu beginnen…