Ze had ooit een droom gehad dat ze een jong meisje was. Onbezorgd zonder hoofdbrekers zoals geen job hebben of te kampen hebben met financiële problemen. Genderidentiteit was al helemaal  niet aan de orde, ze was gewoon wie ze was. Er was echt niemand die zich vragen stelde over het feit dat ze ooit een jongen was.  Een droom waarin het leek alsof ze dat andere leven nooit gekend had…

Die ochtend, terug op weg naar het penthouse, associeerde Jolanda  zich met diezelfde gedachte.  Ze had niets dan leuke mensen ontmoet en ze had wellicht ontdekt wat echte liefde is. Na amper drie dagen had ze zelfs het gevoel naar huis te gaan.

…”je zegt zo weinig schat!” Richard haalde haar uit haar mijmeringen. …”Ik denk dat ik gelukkig ben lieverd! Dit is allemaal toch wel echt?” Hij kneep zachtjes in haar kaak…”Heb je dat gevoeld? Ze legde haar hand op zijn schoot terwijl de skyline van haar nieuwe stad steeds dichterbij kwam…