Op het penthouse stond Laurence klaar om het diner te serveren. …”Meneer Richard, is Jolanda al terug thuis? Het eten is klaar…” …”Ik zal haar even bellen op de GSM, ze is misschien bij Chloë gebleven…” …”Dan had ze toch al lang verwittigd!” zei Joyce die een vreemd gevoel begon te krijgen.

…”Haar mobieltje staat af, hoe kan dat nu? …ik probeer bij Chloë zelf… Hey Chloë, mag ik Jolanda even?”… “Maar meneer Richard, die is al weg van een uur of vier!...Is ze niet thuis gekomen dan? Ik weet dat het moeilijk is, maar blijf nu vooral kalm en onderneem niets vooraleer ik u heb teruggebeld!”

Het anders zo vrolijke penthouse werd plots een zenuwcentrum. Richard en Joyce liepen de muren op en maakten elkaar nog meer nerveus. Laurence verwittigde haar Jacques in een onverstaanbaar Senegalees taaltje dat ze niet wist of ze vandaag nog thuis zou komen. Een uur verstreek voor de telefoon ging. Het was Chloë die meldde dat ze de DS in de straat gezien had maar dat de wagen leeg was. Ze drong er op aan  om ook naar het penthouse te komen en samen op nieuws te wachten. Richard had een vermoeden dat Farese hier iets mee te maken had. Chloë, die even later binnenkwam, bevestigde dat vermoeden. …”Maar we weten toch waar die woont. We gaan er gewoon naar toe!” zei Richard die zijn jas al wilde nemen. De koelbloedige Chloë hield hem tegen…”Neen Richard, dat is pas een slecht idee! Als hij er voor iets tussen zit, dan gaan we snel iets horen…”

Nog geen vijf minuten later hoorden ze de stem van de portier… “Sir Richard, hier staat een rare vrouw die zegt dat ze een dringende boodschap voor u heeft!”… “Maar laat haar alsjeblieft onmiddellijk naar boven komen! Richard haastte zich naar de hal en stond wiebelend te wachten in de deuropening.  Een half bebloede jonge vrouw met gescheurde panty’s kwam aarzelend de gang op en gaf Richard een enveloppe. Chloë erkende onmiddellijk het hoertje van Luigi die ze de avond voordien had uitgehoord. Ze stapte er onmiddellijk naar toe: … “Jij hebt gepraat tegen die vetzak!” …”Het spijt me vreselijk!...Nadat jij bent doorgegaan heeft  Pinkie mij gevraagd waar het geld was dat je mij zou gegeven hebben. Vermits ik dat niet had, vroeg hij wat jij daar dan deed. Hij is beginnen kloppen tot ik geen keus meer had…”

… “Ze vragen twee miljoen euro losgeld voor vrijdagavond  anders….” Richard zakte in elkaar. Laurence zorgde voor een nat doekje en Joyce haalde vlug de karaf whisky boven. …”We hebben nog twee dagen!” bemerkte Chloë die nog altijd geen emoties toonde en de brief uit handen van Richard nam. …”Richard geraak je aan het geld?”  De whisky had hem terug bij zinnen gebracht…”Dat is geen probleem, ik wil mijn liefje terug!” …”We krijgen haar gezond en wel terug, dat beloof ik je!”  Chloë liet een traantje dat niemand had gezien. Ze hield een hand op haar buik en ze dacht aan Jolanda’s zaadjes die daar ergens rondzwommen. …