Het gevoel dat bij haar overheerste, was er één van herwonnen zelfvertrouwen. De aanwezigheid van Jolanda in GCC werd opgemerkt ook al werd het erotische aspect soms wat te fel in de verf gezet. “Maar verdorie, alles draait toch om seks en geld”, dacht ze hierbij. Belangrijker was dat ze op korte tijd iets had bijgedragen tot de expansie van het bedrijf van haar vriend. Ze had een hoop leuke mensen leren kennen en ze was dol verliefd geworden op een man die haar respecteerde voor wie ze was. Wat kon er nu nog mislopen?

Wat Richard had bedoeld met “Gay dress code” werd duidelijk toen hij haar de creditcard van het bedrijf gaf om een kleedje te gaan afhalen in de Pink Store. Het lag reeds klaar en moest enkel nog gepast en eventueel geretoucheerd worden. Ze werd er onthaald als een filmster ook al had ze nog geen vinger uitgestoken op het witte doek. De mensen van de winkel waren meer dan een uur met haar bezig en gaven haar op het einde ook nog een volledig roze kostuum mee dat voor haar vriend bedoeld was.

Ze straalden allebei toen ze bij het Carlton hotel aankwamen en ze waren niet alleen. Nagenoeg iedereen die ze kende was aanwezig en ze waren allemaal in roze gekleed: Joyce natuurlijk, Chris, de volledige filmploeg, Bruce en Lionel, Steven de enige die zich niet aan de dress code had gehouden, de mooie Chloë en zelfs Laurence met haar Senegalese Jacques.

Richard had een diner  besteld met alles er op en er aan. Toen hij recht stond om te speechen vertelde hij over de nieuwe contracten en de film waarvan de opnames over enkele weken zouden beginnen. …”En dat alles lieve vrienden, is in een stroomversnelling gekomen sinds deze prachtige transvrouw in mijn leven is gekomen. Wat zij niet wist, is dat Pink Rainbow in de problemen dreigde te geraken. Jullie weten allemaal dat er aan porno niet veel meer kan verdiend worden sinds de opkomst van het internet waar alles gratis te zien is. Diversifiëren, was de enige optie! Zij heeft zich daar met beide schouders onder gezet met het gekende resultaat. … Zij heeft niet alleen het bedrijf gered, maar ook mijzelf!... Een toast op Jolanda!”…

Jolanda gaf een bescheiden knikje, maar diep van binnen was ze apetrots en voelde ze zich een echte Queeny…