Wat een opluchting dat ze over haar kleren kon
beschikken. Er moest wel vanmiddag nog iets gedaan worden dat ze niet graag
deed: gaan praten met de huisbaas. Ze was maar al te blij om de huur op te
zeggen, maar aan die vent had ze een hekel. Een vieze oude homo die bovendien
stonk naar de mottenballen. Dit moest maar even doorgebeten worden, het was
tenslotte de laatste keer.
Ze trok maar best een neutraal kleedje aan. Toen ze de klink van de deur al in de hand had hoorde ze Joyce roepen: … “Pssst, schattie!... eerst bij je zusje langskomen. Je gaat mij toch de details van gisteren vertellen! We zijn even alleen onder transjes, nietwaar?” …Tja waarom niet? Dacht Jolanda. Ze begon Joyce stilaan aardig te vinden ondanks haar rare uitspraken.
Hun ietwat extravagante secretaresje had zich op de rand van het bureau genesteld, klaar om alle spannende verhalen te aanhoren. …”Het zijn leukerds he, die twee gasten… vooral die Bruce zou ik wel eens willen pakken!”… “Wel, dan ga jij poep jaloers worden, want ik heb al met hem afgesproken!”…zei Jolanda plagerig die het spelletje van Joyce wilde meespelen. …”Oh jij valse trut, je bent mij voor geweest! Neen meisje, je moet in het leven pakken wat je kan krijgen!” verbeterde ze zichzelf. “Over jullie zaken hoef ik nu vandaag niets te weten, maar jullie hebben achteraf toch een feestje gebouwd niet?” Jolanda vertelde in geuren en kleuren over het lekkere eten, de one man show van Bruce en de mooie kamer met de echte Duncan Grant. …”Oh maar die meneer ken ik ook. Die kon geweldig goed mooie blote mannen tekenen!” zei Joyce die met een open en kwijlende mond aan het luisteren was. Het verwonderde Jolanda dat dit kleine seksbommetje toch een minimum aan culturele bagage meedroeg…. “Ik ben met Richard al eens op hun appartement hier in de City geweest. In de vestiaire moesten we meteen al onze kleren achterlaten. Was dat bij jullie ook het geval?” …”Niet meteen, maar het is er wel op uitgedraaid ja”. …”En?... een gang bang met zijn drieën op Queeny?” “Neen, zotteke! Er is niets gebeurd. We hebben gelachen, gedronken en…heel goed… geslapen!” Bij het woordje slapen kon Joyce een lichte aarzeling waarnemen in Jolanda’s stem. …”Dat jullie veel geslapen hebben, daar geloof ik niets van!”…” Wel schat, daar ga ik jou eens lekker niets over vertellen!”…”Kom Jolandatje, dat is nu net wat ik wilde horen, wij zijn allebei transjes!” Ze bleef maar aandringen tot Jolanda uiteindelijk smolt. Ze vertelde over haar eerste penetratie bij een man en dat ze het bij anderen niet kan…De immer recht voor de raap zijnde losbol, werd plots een meevoelend zacht lief vrouwtje. …”Wel meisje ik begrijp je maar al te goed! Jij ziet Richard echt heel graag, zoveel is duidelijk. Maar je zit wel met een klein probleempje: Hoe ga jij een stijve kunnen krijgen in de pornofilms die hij met je wil draaien?” Joyce sloeg de nagel op de kop. Jolanda had de voorbije dagen zelf al geworsteld met die vraag. Door de commotie rond haar project was het echter een beetje naar de achtergrond verdwenen….”Weet je wat?” zei Joyce…”dat zit allemaal in het kopje en ik ga je daarbij helpen! Ik weet dat de opnames maar pas over een maand zullen beginnen. We hebben dus nog wat tijd. Je mag in ieder geval je ventje niet teleurstellen! Met mijn deskundige hulp, komt het allemaal wel in orde!”…
Jolanda vroeg zich af of ze nu haar mond niet voorbij had gepraat. Anderzijds was ze door dit gesprekje toch voor een stuk opgelucht. Ze gaf haar ‘zusje’ een dikke knuffel en vertrok op weg naar haar appartementje…
Ze trok maar best een neutraal kleedje aan. Toen ze de klink van de deur al in de hand had hoorde ze Joyce roepen: … “Pssst, schattie!... eerst bij je zusje langskomen. Je gaat mij toch de details van gisteren vertellen! We zijn even alleen onder transjes, nietwaar?” …Tja waarom niet? Dacht Jolanda. Ze begon Joyce stilaan aardig te vinden ondanks haar rare uitspraken.
Hun ietwat extravagante secretaresje had zich op de rand van het bureau genesteld, klaar om alle spannende verhalen te aanhoren. …”Het zijn leukerds he, die twee gasten… vooral die Bruce zou ik wel eens willen pakken!”… “Wel, dan ga jij poep jaloers worden, want ik heb al met hem afgesproken!”…zei Jolanda plagerig die het spelletje van Joyce wilde meespelen. …”Oh jij valse trut, je bent mij voor geweest! Neen meisje, je moet in het leven pakken wat je kan krijgen!” verbeterde ze zichzelf. “Over jullie zaken hoef ik nu vandaag niets te weten, maar jullie hebben achteraf toch een feestje gebouwd niet?” Jolanda vertelde in geuren en kleuren over het lekkere eten, de one man show van Bruce en de mooie kamer met de echte Duncan Grant. …”Oh maar die meneer ken ik ook. Die kon geweldig goed mooie blote mannen tekenen!” zei Joyce die met een open en kwijlende mond aan het luisteren was. Het verwonderde Jolanda dat dit kleine seksbommetje toch een minimum aan culturele bagage meedroeg…. “Ik ben met Richard al eens op hun appartement hier in de City geweest. In de vestiaire moesten we meteen al onze kleren achterlaten. Was dat bij jullie ook het geval?” …”Niet meteen, maar het is er wel op uitgedraaid ja”. …”En?... een gang bang met zijn drieën op Queeny?” “Neen, zotteke! Er is niets gebeurd. We hebben gelachen, gedronken en…heel goed… geslapen!” Bij het woordje slapen kon Joyce een lichte aarzeling waarnemen in Jolanda’s stem. …”Dat jullie veel geslapen hebben, daar geloof ik niets van!”…” Wel schat, daar ga ik jou eens lekker niets over vertellen!”…”Kom Jolandatje, dat is nu net wat ik wilde horen, wij zijn allebei transjes!” Ze bleef maar aandringen tot Jolanda uiteindelijk smolt. Ze vertelde over haar eerste penetratie bij een man en dat ze het bij anderen niet kan…De immer recht voor de raap zijnde losbol, werd plots een meevoelend zacht lief vrouwtje. …”Wel meisje ik begrijp je maar al te goed! Jij ziet Richard echt heel graag, zoveel is duidelijk. Maar je zit wel met een klein probleempje: Hoe ga jij een stijve kunnen krijgen in de pornofilms die hij met je wil draaien?” Joyce sloeg de nagel op de kop. Jolanda had de voorbije dagen zelf al geworsteld met die vraag. Door de commotie rond haar project was het echter een beetje naar de achtergrond verdwenen….”Weet je wat?” zei Joyce…”dat zit allemaal in het kopje en ik ga je daarbij helpen! Ik weet dat de opnames maar pas over een maand zullen beginnen. We hebben dus nog wat tijd. Je mag in ieder geval je ventje niet teleurstellen! Met mijn deskundige hulp, komt het allemaal wel in orde!”…
Jolanda vroeg zich af of ze nu haar mond niet voorbij had gepraat. Anderzijds was ze door dit gesprekje toch voor een stuk opgelucht. Ze gaf haar ‘zusje’ een dikke knuffel en vertrok op weg naar haar appartementje…

Geen opmerkingen:
Een reactie posten