De lieve Bruce wilde zich
verontschuldigen. En toch was het
Jolanda die zich een beetje schuldig voelde. Ze had zich zonet laten nemen door
een jong kereltje en ze had het nog leuk gevonden ook. …” Weet je wat?” vroeg
Bruce die terug wat opgewekter was… “Ik trakteer op een snackje. De snelste weg
daar naar toe is via de achterkant van dit huis en dat wou jij toch absoluut
zien!” …Uitstekend idee!” zei Jolanda die hem een zoentje gaf. Er was een
leeftijdsverschil van zo’n 30 jaar tussen hen beide en toch had die jonge
hengst haar seksualiteit zeer gewaardeerd.
Ze kwamen in een volledig
verwaarloosde uithoek van de binnenkoer aan een grote eikenhouten poort die in
geen jaren was open geweest. Bruce had heel wat last om er beweging in te
krijgen. Daarachter bevond zich een prachtige inkomhal, onder stof en
spinnenwebben weliswaar, maar mits wat opknapwerk, was er iets unieks van te
maken. En inderdaad: deze hal gaf uit op de oude uitgangsbuurt van GCC. Een
wirwar van kleine Europees aandoende straatjes vol met bars, winkeltjes en cabaretzaaltjes.
…”Waarom hebben jullie deze
doorgang nooit gebruikt? Dit is zo
geweldig… “ zei Jolanda vol ongeloof. Bruce hechtte blijkbaar niet zo veel
belang aan dat soort dingen en wandelde
met zijn vriendin een gezellig homotentje binnen waar het heerlijk rook naar
verse soep. …”Hier heb ik Lionel leren kennen toen ik als hulp kok in de keuken
stond” “Vandaar dat je zo lekker kan koken!”. Jolanda dacht terug aan de
heerlijke Osso Buco van vorige week.
…”Maar bent u niet mevrouw
Garcia?”… Vroeg een niet onaardige man aan het tafeltje naast hen. …”U moet
zich niet te veel aantrekken van de roddelpers, die denken alleen maar aan hun
oplage! Oh ja, excuseer… ik ben Chester Davis, journalist van de GCC Tribune.
Mag ik bij gelegenheid een interview met u doen?”…. Via een artikel in een
kwaliteitskrant kon ze misschien voor wat tegengewicht zorgen, dacht Jolanda.
Ze gaf de man haar kaartje voor een afspraak.
… “Madame Garcia nog wel!” zei Bruce lachend…”Gaan
jullie misschien ook nog trouwen? Op het einde van de straat is een heel mooi
kerkje waar iedere dag homohuwelijken worden afgesloten!” ….”Sst schat, er zit hier pers. Morgen staat
het gedrukt!” …”Zou je dat dan niet willen?” vroeg de nieuwsgierige Bruce.
…”Heel graag zelfs! Maar hij moet het eerst nog wel vragen…”
Ze bleven nog een tijdje door
keuvelen, maar dan dacht ze plots aan de afspraak met Chris. Ze mocht zeker
niet te laat terug thuis komen. …”Bruce schatje, ik heb een heerlijke dag met
jou doorgemaakt, maar nu moet ik echt gaan…” Bruce nam haar stevig vast en
fluisterde: …Jolanda, dit doen we nog eens over en ik hoop dat ik daarstraks
niet te hevig was toen…” “Neen Brucie,
je was heel lief, tot snel…”

Geen opmerkingen:
Een reactie posten