Als een blok viel ze in slaap. Voor de eerste keer sedert toch al een tijdje, helemaal alleen in bed. Dat Richard enkele uren nadien naast haar kwam liggen, heeft ze niet eens gemerkt. Die heeft nog tot laat zitten zoeken, knippen en plakken aan de Vaseline opdracht. Het moest af en ditmaal hoopte hij op de goedkeuring van zijn vriendin.

Het was aangenaam wakker worden. Niet alleen omdat ze in de armen lag van de voor haar allerliefste en allermooiste man, maar ook omdat ze tegen de muur zijn nieuwe ontwerp zag staan.

“Yes, hij heeft het begrepen!” fluisterde ze om hem niet wakker te maken. Toch kon ze het niet laten hem te knuffelen waardoor een ochtenderectie niet lang uitbleef. Het aan en uit knopje waar Joyce  gisteren over vertelde, was bij haar ventje niet van toepassing.

…”Oh schat, doe zo voort!...” kreunde hij. De strelende, kussende en likkende  Jolanda, had hem dan toch doen ontwaken. …”Blijf jij nog maar eventjes liggen, je hebt het verdiend Richie lieverd!” Geen millimeter van zijn lichaam ontsnapte aan haar wellustige tong en lippen…

…”Dus… deze keer ben ik geslaagd?” vroeg hij zuchtend terwijl Jolanda bovenop en in hem zat. …”Met verven!” riep ze al klaarkomende…