…”Chloë, ben je nu helemaal gek geworden?”  Jolanda duwde haar weg, maar nam haar daarna terug in de armen…” Ik vind je een supervrouw, maar je weet toch dat ik mannen verkies. Richard is mijn alles… ik kan dit niet!”… De anders zo sterke vrouw begon te wenen… “Het zou toch kunnen dat je een beetje bi bent?”  Toen moest Jolanda denken aan het seksuele experiment waaraan ze met Joyce begonnen was. …”Luister lieve Chloë, seks kan, beroepshalve doe ik dat sowieso,  maar verwacht nooit een stukje van mijn hart. Begrijp je?”… “Dat is voorlopig voor mij al voldoende” zei Chloë die haar tranen droogde.…  “We zien wel hoe het loopt. Nu komt het er op aan dat jij ons helpt om Luigi Farese te klissen” … Ik ga mijn uiterste best doen om jou en Richard uit de klauwen van die vent te houden, dat beloof ik je!”  Ze was terug een beetje bij haar zinnen gekomen en verontschuldigde zich. … “Zeg eens Chloë, jij hebt toch een vaste vriendin?” …”Vast?... die krijgt alvast haar zin… Die neukt er maar op los in de films van je vriend!”  … “Dat gaat toch over pure seks en het is bovendien haar broodwinning, niet?” …”Jolanda, als ik je vertel dat ik haar reeds verschillende keren buiten de werkvloer betrapt heb op schunnigheden, dan weet je genoeg!” De harde, koele tante kwam weer naar boven toen ze dat zei. …”Chloë, we praten hier nog over in andere omstandigheden, akkoord?

Gaan we terug naar Richard? die zal zich beginnen afvragen waar we blijven!”…  Nu was het Jolanda die de ander terug mee de zaal in trok…

Ze merkte dat ze heel wat aandacht kreeg toen ze probeerde om terug bij haar vriend te geraken. Sommigen knikten beleefd met het hoofd, anderen fluisterden, wellicht over haar gewaagde jurk. Midden het gewoel werd ze aangesproken door een niet minder opvallende figuur. Zwarte hoed, luipaardjasje en een Dali snorretje: John Galliano, de ex modeontwerper van Dior. …”Señora Garcia, mag ik u feliciteren met uw uitstekende kledijkeuze!” Meneer Galliano, ik ben vereerd, maar Richard Garcia is mijn vriend, wij zijn niet getrouwd… zeg maar gewoon Jolanda”…”Jullie zijn in elk geval een mooi koppel! Luister señora, u intrigeert mij omdat u in uw kleding een accent legt op uw genderidentiteit. Ik zou daar graag iets creatiefs mee willen doen in mijn ontwerpen…” “Daar wil ik graag aan meewerken, maar er zijn al zoveel androgene en geopereerde transvrouwen die in de modewereld zitten…” “Dat is het nu net!”… Hij streek over zijn snorretje en kwam wat dichter staan alsof hij een groot geheim wilde vertellen…” Wat u zegt klopt, maar geen enkele daarvan benadrukt zo duidelijk het thema transgender zoals u dat doet. Ik wil graag een collectie ontwerpen voor mensen zoals u. Naar mijn mening een steeds groeiende markt. Kijk, hier is mijn kaartje. Mijn atelier is hier in GCC. Denk er eens over na en bel mij!” Galliano verdween even snel als dat hij was opgedoken.

Ze geraakte eindelijk terug bij haar Richie. …”Je was zolang weg lieverd!” …”Ik vertel het je later wel…Schat heb jij Chloë nog gezien?”  vroeg Jolanda peinzend. …”Ik dacht dat zij bij jou was!”  Wat in het damestoilet was gebeurd  speelde nog door haar hoofd. De onwetende Richard besteedde verder geen aandacht aan zijn ingehuurde detective. …”Ik heb het hier gezien Queeny. Ik wil terug alleen met jou zijn in het penthouse.  Het was al flink laat toen de taxi hen afzette voor de Garcia building…