Het inchecken ging vlot en de man achter de desk was super vriendelijk. Hij liet duidelijk zijn gay kantje zien toen hij beide paspoorten zag. Er gebeurde wel een klein incidentje: …”Meneer en Mevrouw Garcia, zoals u weet zijn wij hier bijzonder open-minded, uiteraard zolang u zich aan de regels van het fatsoen houdt…” Richard was niet erg opgezet met die laatste opmerking. …”Zien wij er niet fatsoenlijk uit misschien?”… “Oh jawel monsieur, excuseer, u begrijpt mij verkeerd. Ik zie dat u in Gay City Center woont. Mij wel bekend en voor ons gay-mensen een geweldige stad. Ik wil u alleen maar op de hoogte brengen dat wat in GCC kan, hier als een ietsie pietsie te veel van het goede beschouwd wordt. Begrijpt u?...” Jolanda gaf Richard een duwtje…”Laat zitten schat… die man bedoelt het goed!” fluisterde ze.

…”Maak je geen zorgen, ik zal hier altijd een slipje dragen en ik zal ook nooit naakt aan de ontbijttafel verschijnen…”

Richard was het voorval snel vergeten toen ze de prachtige kamer binnenkwamen. De champagne stond gekoeld op het nachttafeltje met daarnaast een heel mooi regenboogbloempje dat Jolanda erkende van bij Chloë thuis. De gedachte aan deze vrouw en hun laatste telefoongesprek, kwam even terug, maar ze slaagde er in om het vlug van zich af te zetten.

Het glaasje bubbels smaakte heerlijk. …”Santé mon amour!” Richard wilde haar borsten strelen…”Ho schat, nu ga jij even wachten!” zei ze plagerig. …”Heb jij geen honger? Wat ik nu wil is een korte wandeling en wanneer we iets gezelligs tegenkomen, gaan we een hapje eten…” …”Comme vous voulez madame!”… zei Richard in zijn schattig Spaans-achtig Frans. …”Mijn lieve Richie, we bewaren de rest van de Champagne voor straks als we terug komen en dan mag je met me doen wat je wil!”…

Bij het naar buiten gaan hield de brave man aan de receptie zijn hand op de borst bij wijze van verontschuldiging voor het misverstand van daarnet.