Maandagmorgen, nog niet eens 8 uur, werden Jolanda en Richard bruusk uit hun ochtendomhelzing gehaald. Joyce kwam buiten adem de slaapkamer binnengestormd. …”Hela tortelduifjes, wat hebben jullie het voorbije weekend allemaal uitgestoken?”  Ook al ziet ze hen regelmatig compleet naakt, de slaapkamer blijft heilig en normaal zou ze daar nooit stoorzender  komen spelen. Richard was dan ook terecht verontwaardigd. …”Ik hoop dat je een grondige reden hebt om… “Die heb ik meneer, sorry Jolanda, maar dit moet je zien! Jullie staan overal op de eerste bladzijde…” Joyce legde een paar kranten en tijdschriften op bed. Verschillende foto’s van hen stonden inderdaad samen met grote titels afgedrukt op de frontpagina’s. Het was niet allemaal even fraai wat er te lezen stond. Jolanda keek mee over Richie’s schouder en meteen vielen haar enkele woorden op: “sextoy, sexsymbool, she has a dick”… “Maar dat is schandalig!” riep Jolanda. …”En Galiano… er werd ons toch verzekerd dat er binnen geen pers aanwezig zou zijn!” …”Heb jij met John Galiano staan praten? Daar wist ik zelfs niet van!”… “Al wat daar staat is op zijn minst voorbarig!” reageerde Jolanda boos.

Richard begon tot Jolanda’s verbazing te lachen…”Ach meisje, dat is nu eenmaal de prijs van de roem. Over enkele weken is alles overgewaaid en intussen heeft Pink Rainbow weer wat gratis reclame gehad…” …”Allemaal goed, maar ik word hier wel door het slijk gehaald Richard!” …”Ja en kijk hoe duidelijk je piemel hier te zien is!” zei een opmerkzame Joyce. “Het is al goed Joyce, ga jij voor ons maar wat koffie zetten, nu je hier toch bent…” Jolanda begon te ijsberen en keek door het raam naar beneden of er geen fotografen zouden staan. …”Schat, wordt eens terug kalm. We werken tenslotte allebei in de seksindustrie. Laat het niet aan je hart komen. Dit is iets waarmee je zal moeten leren leven…” En toch vond Jolanda de reactie van Richard niet in verhouding met wat er over hen geschreven stond. …”Dit is veel erger dan de kritiek die ik kreeg toen ik destijds nog tippelde…” …”Je begint dus te twijfelen aan onze samenwerking?” Richard fronste de wenkbrauwen.

…”Maar nee lieverd, ik ben dit soort belangstelling niet gewoon.. Het zal wel wennen…” zei ze zuchtend.