Terugkeren uit vakantie is altijd een kwestie van gemengde gevoelens. Je zou het liefst van al nog eventjes willen blijven, maar tegelijkertijd sta je te popelen om je vertrouwde omgeving en de mensen die daarbij horen terug te zien. Eenmaal thuis koester je de herinneringen en bekijk je nog tot jaren nadien de vakantiefoto’s die elk een verhaal vertellen over dat onvergetelijke verblijf.

Het weekje Parijs dat Jolanda cadeau had gekregen, zou ze nooit meer vergeten. De zalige momenten met Richard, lekker eten, gezellig uitgaan, mooie mensen, de uitstap naar Antwerpen en als bekroning een onvervalst huwelijksaanzoek. Alleen al de thuisbasis op de hoogte brengen dat ze gingen huwen, was een vooruitzicht om naar uit te kijken.

Voorlopig waren ze nog enkele uurtjes op Franse bodem en dat bezegelden ze met een vrijpartij zonder voorgaande. Als op ieder potje een deksel past, dan had zij het hare wel gevonden. Eindelijk een man die haar niet beschouwde als een seksspeeltje. Transvrouwen zijn daardoor dikwijls op voorhand veroordeeld tot levenslange eenzaamheid en betalen zo een loodzware prijs voor hun basisrecht op genderidentiteit. “je moet maar de gevolgen dragen van de keuze die je zelf hebt gemaakt…” Een uitspraak die haar meer dan eens woest heeft gemaakt. Het gaat hier niet om een “keuze” maar om een keiharde confrontatie met de realiteit waar reeds veel zusjes aan ten onder zijn gegaan.

Jolanda voelde zich als de gelukkige winnaar van een wrede loterij toen zij de trappen opging van de Air France Boeing met bestemming Gay City Center…