Joyce kwam tijdens haar lunchpauze bij Jolanda zitten. … “Gaat het al wat beter schat?” …”Jaja, ik kom er wel uit… Ik was ook een beetje overweldigd  door die ganse poespas rond zaterdagavond. En in feite is er niet veel veranderd als ik terug denk aan wat ik hiervoor deed. Ik verkoop nog steeds mijn lichaam. Alleen sta ik nu in de spotlights…” Jolandatje, je mag het zo niet bekijken! Je hebt mij toch al verteld dat erotiek een belangrijke plaats inneemt in je leven. Ga je dan eensklaps een puriteinse non worden omwille van wat heisa in de pers? Je zou alleen maar jezelf verloochenen. In feite moet ik weer terugkomen op datzelfde knopje in je mooie hoofdje. Voor eens en altijd, leer om dat verdomde knopje  om te draaien! Trouwens, hoe zit het met onze sessies? Doen we er vandaag nog eentje? …Ach lieverd, laten we vandaag een dagje overslaan…” “Ok, maar alleen vandaag hoor! Ik zie dat je het script van ‘Harmful Longing” aan het lezen bent. Stel het niet te lang uit. Het uur van de waarheid nadert liefje!” Joyce was iemand die haar altijd moed wist in te praten. Dat stelde ze heel erg op prijs.

Richard kwam met een man in onverzorgd maatpak het terras op gewandeld. Jolanda kneep geschrokken haar benen tegen elkaar. Zoals altijd droeg ze geen slipje onder haar korte kamerjas. Joyce daarentegen stond recht om plaats voor hem te maken. Alsof haar stoel bevuild was, veegde ze hem schoon, daarbij diep vooroverbuigend waardoor half haar klokkenspel zichtbaar werd voor de man in kwestie. Dan passeerde ze hem rakelings en deed een plagend hoofdknikje in zijn richting vooraleer terug naar het bureau te gaan. Het saaie mannetje gaf geen kik.

“…Jolanda schat, mag ik je voorstellen: Steven, onze boekhouder!” Hij gaf haar een klamme hand, zei “Mevrouw…” zonder dat één trekje op zijn aangezicht zou verraden wat hij van haar dacht. Hij ging zitten tussen hen beiden in en legde zijn aktetas op zijn schoot. Dit deed hij met een praktisch onzichtbare maar niet alledaagse beweging waardoor Jolanda’s ‘gay-radar’ meteen in de juiste richting stond afgesteld: Deze kerel was zeker homo!

…”Liefje, Steven is hier om je statuut binnen de organisatie op papier te zetten en officieel te registreren. De belangrijkste zaken zijn reeds genoteerd” Steven gaf haar een bundeltje documenten en vroeg of ze onderaan wilde tekenen. Nu zij wist wie en vooral hoe hij was, gooide zij haar gereserveerdheid over boord en gaf ze terug licht en lucht aan haar klitje. …”Ik mag het eerst toch even lezen voor ik teken?” vroeg ze hem met verleidelijke blik. Richard lachte in zijn vuistje. Hij vond de plagende houding van zijn ‘dames’ tegenover Steven best amusant. …”Goed, dat is bij deze geregeld!” zei Richard. De beide mannen gingen terug naar binnen waarbij ze zag  hoe Steven hevig discuterend het hoofd schudde…

Ze vond het komende uurtje wat innerlijke rust door naar flamenco gitaar te luisteren en alles even op een rijtje te zetten…